8. Ceza Dairesi

-Sanık ...'ün 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülüklerine Gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muahalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2.Sanıklar hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde ise;

Sanıkların olay günü diskoya gittikleri, çalışanlarca diskonun geç saatte açılacağının söylenmesi üzerine, sanıklardan ...'ın ele geçirilemeyen tabanca ile diğer sanıkların ele geçirilemeyen av tüfekleri ile diskonun kapı, pencere ve camlarına ateş etmek şeklinde gerçekleşen eylemlerinin silahla tehdit suçunu oluşturduğu halde, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıkların tutuklu kaldıkları sürelerin mahsubu nedeniyle uygulanan yasa maddesinin TCK.nun 63. maddesi yerine 62 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.