1. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/35 Esas, 2022/446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 36. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/2-a-b, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 27 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2023/412 Esas, 2023/486 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin, katılan kurum vekilinin ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; somut olayda gönüllü vazgeçme şartlarının gerçekleşmediğine, eksik ceza tayinine,

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkûmiyetine yeterli somut delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrike, takdîri indirim hükümlerine, fazla ceza tayinine, ikinci kez mükerrirlik şartlarının oluşmadığına ve lehe hükümlere ilişkindir. III.GEREKÇE

Sanığın katılana yönelik eylemini gerçekleştirdikten sonra 112 acil yardım servisini arayarak ambulans çağırdığı, bu şekilde icra hareketlerinden kendi rızası ile vazgeçip ölüm sonucunun gerçekleşmesini önlemek amacıyla çaba gösterdiği anlaşılmakla, gönüllü vazgeçmeye ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesi delaletiyle eylemin kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eyleminde kullandığı aletin elverişliliği, hedef aldığı vücut bölgesi, katılanın yaralanmasının yeri ve niteliği ile sanığın icra hareketlerinden kendi rızası ile vazgeçip ölüm sonucunu engellemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, somut olayda gönüllü vazgeçme şartlarının gerçekleştiği, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek sanığın eylemiyle orantılı şekilde belirlendiği, mevcut delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı, katılandan kaynaklanan haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranış bulunmadığı, haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, diğer lehe olan hükümlerden erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve seçenek yaptırımlara çevirme şartlarının sonuç ceza miktarı itibariyle oluşmadığı, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Sanık ...

hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...

hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2023/412 Esas, 2023/486 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.01.2025 tarihinde karar verildi.