4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bozma üzerine, sanık hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Tebliğnamede, gerekçe kısmında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulandığı belirtilmesine karşın hüküm kısmında uygulanmayarak çelişkiye neden olması nedeniyle bozma yönünde görüş bildirilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, kendisine iftira atıldığına, aleyhine verilen vekalet ücretinin çok yüksek olduğuna, iki iş arkadaşının beyanlarına göre hükmün verilmesi nedeniyle usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

Aleyhe temyiz olmaması nedeniyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği sonuç ceza değişmeyeceğinden Tebliğnamede'ki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Katılanlar ... ile ...'nun aşamalardaki beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği, sabıka kaydı ile suçlu kişiliği değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Gerekçe kısmında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanacağı belirtilmiş olmasına karşın hüküm kısmında uygulanmayarak çelişkiye neden olunmuş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Ancak,

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; bozma sonrası tekerrüre esas alınan daha ağır ilam olan " Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.07.2014 tarihinde kesinleşen 2010/532 Esas, 2012/46 Karar sayılı 1 yıl 2 ay 17 gün erteli hapis cezasına havi ilamıyla mahkumiyeti bulunduğundan bu ceza miktarı esas alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6-7 maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" karar verilmiş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından, sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın bozma öncesi tekerrüre esas alınan Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29.07.2014 tarihinde infaz edilen 2010/954 Esas, 2011/415 sayılı 10 ay hapis cezası üzerinden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi" hususu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği, sanık hakkında tekerrür uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına "...cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinden sonra gelmek üzere "aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29.07.2014 tarihinde infaz edilen 2010/954 Esas, 2011/415 sayılı ilamı ile verilen 10 ay hapis cezası üzerinden belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.