8. Ceza Dairesi

1.Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya Muhalefet ve Kötü Muamele suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak: a- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması, b- Sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi gereği hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken en ağır ceza içeren hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden iki ayrı mahkeme kararının tekerrüre esas alınması, c- 5237 sayılı TCK.nun 58/7. madde ve fıkrası uyarınca süre belirtilmeksizin denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, infaz yetkisini sınırlayacak biçimde cezanın infazından sonra "1 yıl" denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve hüküm fıkrasından TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ve denetim süresine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “sanığın İstanbul (2. DGM) 10. Ağır Ceza Mahkemesi’ nin 2002/2 esas 2002/219 karar sayılı ve 10.10.2002 günlü ilamı ile verilen 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK.nun 58/6. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2.Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediğine yönelik savunması, müşteki ...’ in sanığın ateş ettiğini duymadığına, müşteki ...’ ın ise komşusu ...'ın kendisine sanığın arkalarından ateş ettiğini söylediğini ifade etmesine karşın tanık olarak dinlenen ...'ın tartışma sesleri üzerine dışarı çıktığı, ancak ateş edildiğini görmediğine ve duymadığına müştekiye de böyle bir şey söylemediğine yönelik açıklamaları karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.