8. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 31.01.2023 tarihli 2022/402 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52/2-4, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1.cümle, 52/2-4, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 12.05.2023 tarihli 2023/643 Esas, 2023/520 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi'nce kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine kararları verilmiştir. II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Suçun sübutuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, suç işleme kastı bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, Jandarma birimine yapılan ihbar üzerine kolluk görevlilerince yapılan çalışmalarda, sanığın ikametinin bitişiğindeki ve yakınlarında bulunan etrafı tel örgü ile çevrili arazide ekili vaziyette kenevir bitkisinin tespiti üzerine, usulüne uygun olarak alınan Arama-El koyma kararına istinaden yapılan aramada, her iki arazide ekili vaziyette toplamda 1.099 kök kenevir bitkisi ile, sökülerek yerde kurumaya bırakılmış halde 312 adet kenevir bitkisinin tespit edildiği, ayrıca arama yapıldığı esnada sanığın bahçe girişinde bulunduğu, önünde kapak kısmı delinmiş pet şişe ile yerde 3 ayrı kağıt üzerinde esrar ve tütün karışımı maddenin ele geçirilmesi iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın belirlenmesinin isabetli olduğu, tespit edilen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım miktarının çok üzerinde olduğu ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından,

sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 12.05.2023 tarihli 2023/643 Esas, 2023/520 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde karar verildi.