1. Ceza Dairesi

Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs uçundan kurulan hükmün katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden katılan sanık ... müdafiinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Katılan sanık ... ve katılan sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/310 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile;

a)Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1 maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3 ve 58/6. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c)Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d)Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/1525 Esas, 2022/2136 Karar sayılı kararı ile katılan sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

1.Katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi, usule aykırılığa, suç vasfının tasarlama olduğuna ilk haksız hareketin sanıklar ... ve ...'den geldiğine, meşru savunmaya ve meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının varlığına, sanık ... hakkında verilen ceza miktarının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

2.Katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi, sübuta, meşru savunmaya ve meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının varlığına, eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına ve haksız tahrike, ilişkindir. III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin katılan sanıklar ... ile ... tarafından fail sıfatıyla iştirak halinde ve onlara yönelik olarak da katılan sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, suçta kullanılan aletlerin elverişliliği, hedef alınan bölgeler ve yaralanmaların niteliği nazara alındığında eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden geldiği, ilk atışın ne şekilde yapıldığı tespit edilemediğinden ve her iki tarafında ateşli silahlarla katıldığı çatışmada olması nedeniyle belirlenen haksız tahrik indirim oranlarının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Katılan Sanık ...

Hakkında Katılan Sanık ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin ve katılan sanık ... müdafiinin suç vasfına yönelen temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, ayrı ayrı oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Sanık ...

Hakkında Katılan Sanık ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm ve Katılan Sanık ... Hakkında Sanıklar ... ve ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2022/1525 Esas, 2022/2136 Karar sayılı kararında katılan sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.