2. Ceza Dairesi

İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/275 Esas, 2022/603 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın 26.10.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın yokluğunda verilen, en son bildirdiği adreste tanınmaması üzerine MERNİS adresinde aynı konutta bulunan annesi Vahide Uğur'a 30.03.2023 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen 13.12.2022 tarihli karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’nun 310/1. maddesince belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.10.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.