8. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi

Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20.05.2024 tarihli ve 2023/102 Esas, 2024/170 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... haklarında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle, 6136 sayılı Kanun'un 12/2, 12/5, 5237 sayılı Kanun'un 52/2-4, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ve 60.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 12/2, 12/5, 5237 sayılı Kanun'un 39/1-son, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin 12.09.2024 tarihli ve 2024/2825 Esas, 2024/2596 Karar sayılı kararı ile ..., ... ve ... haklarında İlk Derece Mahkemesi'nce kurulan hükümlere yönelik, Cumhuriyet savcısı'nın, sanık ... müdafinin, sanık ... ve müdafinin, sanık ... ve müdafinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

1.Sanık ... müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yargılama giderlerinin sanığa yükletilmemesi gerektiğine, hakkaniyete, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

2.Sanık ... müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna, somut delil bulunmadığına, alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik, hatalı, usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

3.Sanık ... müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna, delillerin hukuka aykırı toplandığına, arama kararının usulüne uygun olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, müvekkilin yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulması gerektiğine, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Sanık ...'un aşamalarda alınan savunmasında; sanık ... ile ortak iş yaptıklarını, ... isimli şahsın kendilerine borcu olduğunu ve bu alacaklarına karşılık silahları ...'dan emaneten birlikte aldıklarını belirtmiştir. Olay Tutanağı'na göre de; sanık ...'ın aracıyla diğer sanıklar ... ve ...'ın aracının arkasında seyir halinde olduğu ve kolluk görevlilerince diğer sanıklar ile birlikte yakalandığı hususu birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın suça asli fail olarak iştirak ettiği anlaşılmıştır. Bu açıklamalar ışığında, sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesinde yer alan müşterek faillik olduğu kabul edilmeksizin, aynı Kanun'un 39/1-son. maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar ..., ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki temel cezaların belirlenmesinin isabetli olduğu, dava dosyası kapsamında usulüne uygun olarak alınan arama-el koyma kararına istinaden delil elde edildiği, sanık ... hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı, sanık ...'ın adli sicil kaydından anlaşılan suç işleme eğilimi ve kişiliği ile dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafinin, sanık ... müdafinin ve sanık ... müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin 12.09.2024 tarihli ve 2024/2825 Esas, 2024/2596 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde eleştiri konusu dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar ... ve ... haklarındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde karar verildi.