8. Ceza Dairesi

Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2022 tarihli iddianamesiyle hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis ve 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, söz konusu kararın, istinaf edilmeksizin 01.03.2023 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.09.2023 tarihli ve 2023/9686 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/104222 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesince, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, sonuç olarak sanığın 3 ay 22 gün hapis ve 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ile yetinilmiş ise de, tayin olunan 15 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi gereğince paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

02.03.2024 tarihli ve 7499 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile yapılan değişiklikten önce 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinde yer alan; “(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.”

Şeklindeki düzenleme gereği hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan 15 gün adli para cezasının paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli ve 2022/441 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; “Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca hapis cezası yanında belirlenen 15 gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 300,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.