14. Hukuk Dairesi

İNCELEME VE GEREKÇE Dava, depo kira bedelinin tahsili amacı ile başlatılan ilamsız icra takiplerine karşı yapılan itirazın İİK'nın 67.maddesi uyarınca iptali istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karara karşı, davalı vekili yasal süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulmuştur.İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi uyarınca, ileri sürülmüş olan istinaf nedenleriyle ve kamu düzeni yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.Taraflar arasında, Gümrük Yönetmeliği'nin 333. maddesine istinaden antrepodan devir şeklinde ithal mısır satışının yapılmış olduğu konusunda herhangi bir uyuşmazlık mevcut değildir. Uyuşmazlık, davacı şirket ile dava dışı şirket arasında antreponun kiralanmasına dair yapılan kira sözleşmesi nedeni ile davacı kiracı tarafça ödenen kira bedelinin davalı şirkete yansıtılması ve davalı şirket hakkında takip başlatılmasının yerinde olup olmadığı, kira bedelinden hangi tarafın sorumlu olması gerektiği, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının usul ve yasaya uygun olup olmadığı, antrepo bedelinden dava konusu satışta alıcının sorumlu olup olmadığına dair teamül araştırmasının gerekip gerekmediği, depo bedelinin fahiş olup olmadığı, hesaplanan miktardan indirim yapılmasının gerekip gerekmediği ile kararın usul ve yasaya uygun bulunup bulunmadığına ilişkindir.Dosya kapsamından, davacı ve davalı şirket arasında ithal mısır alımına ilişkin olarak anlaşma kapsamında davacı şirket tarafından Rusya'daki mukim şirketten 2.000.000 kg paketlenmemiş veya ambalajlanmamış mısırın ithal edildiği, 20.06.2018 tarihinde Aliağa Gümrük Müdürlüğü tarafından gemi ile sevk edilen mısır ürünü için beyanname düzenlendiği, davacı ile dava dışı ... Sanayi AŞ arasında gerçekleştirilen 05.04.2018 tarihli kira sözleşmesi kapsamında dava dışı kiraya veren şirketin Aliağa İzmir'de bulunan iş yerindeki depolardan davacı şirket tarafından kiralanan yerde muhafaza edildiği, kira sözleşme süresinin 30 takvim günü olarak belirlendiği, kiracının ve kiraya verenin yükümlülükleri ile kira ücreti ve ödenmesinin 5.maddede, liman, depo ve antrepo kiralaması başlığı ile kira süresi ve ücreti olarak ayrı ayrı gösterildiği, depo kira süresi ve bedelinin gemi tahliyesinin başlangıç gününden başlayarak beyanname tonajı üzerinden hesaplanacağı ve faturanın TCMB USD satış kuru üzerinden kiracıya peşin olarak kesileceği hususlarına yer verildiği, sözleşmede davacı şirketin kiralayan dava dışı şirketin kiraya veren olduğu, dava dışı kiraya veren ... San. AŞ şirketi tarafından davacı şirket adına 27.06.2018 tarihinde liman depo kirası olarak 3.076,250 ton mısır emtiası için toplam 21.036,90 TL tutarında e-fatura düzenlendiği, 03.07.2018 tarihinde ise 200 ton mısır için liman, depo millileşen kirası olarak toplam 15.846,60 TL tutarında 3.424,44 USD ödemesi şeklinde e-fatura düzenlendiği, davacı şirket tarafından düzenlenen e-faturaların davalı şirkete 09.07.2018 tarihli fatura ile ... San. AŞ liman kira yansıtması 2000 ton mısır 03.07 - 12.07 arası açıklamaları ile 15.846,60 TL tutarında yansıtma faturasının düzenlenmiş olduğu, 25.06.2018 tarihinde ise 20 günlük liman depo kira yansıtma faturası olarak 13.06 - 02.07. açıklaması ile 27.304,66 TL tutarında 5.800,00 USD olarak yansıtma faturası düzenlendiği, faturaların davalı şirkete tebliğ edildiği, davalı şirket tarafından Konya ... Noterliğinde düzenlenen ihtarname ile 09.07.2018 tarihli faturayı kabul etmediklerini, aralarındaki anlaşmada liman, depo, kira ödemesi isimli bir ödeme olmadığından faturaya itiraz ettiklerini belirterek faturanın iade edildiği, 06.07.2018 tarihli ihtarname ile ise aynı gerekçelerle 25.06.2018 tarihli yansıtma faturasının iade edildiği, davacı şirketin davalı şirket adına düzenlemiş olduğu ithal mısır konulu 12.06.2018 tarihli faturanın tutarının 1.904.740,00 TL , faturanın 422.000,18 USD olduğunun açıklandığı ve ödemenin USD olarak yapılacağının yazılmış olduğu, fatura içerisindeki açıklamada malın ithal mısır olduğu, 3065 sayılı Kanunun 16.maddesinin 1/c fıkrasına istinaden KDV'den muaf olduğu, malın antrepo teslimi yapıldığından sevk irsaliyesinin düzenlenmediğinin yazılı olduğu, faturanın alt kısımda ise el yazılı olarak ambalaj şeklininin dökme, antrepo beyanname numarasının belirtilerek teslim yerinin ... Antrepoları Aliağa/İzmir, teslim şeklinin GY.333.maddeye istinaden antrepodan devir malın menşeinin Rusya yazıldığı, not olarak 3.kişilere devredilmesinde, satılmasında sakıncanın bulunmadığının ifade edildiği, davacı şirket tarafından iade edilen kira yansıtma faturaları nedeni ile davalı şirket hakkında İstanbul ... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyasında 3.424,44 USD depo kira bedeli alacağının tahsili amacı ile 24.07.2018 tarihinde ilamsız icra takibi başlattığı, davalı borçlu şirket tarafından icra takibine ve ferilerine itiraz edildiği, davacının iade edilen 5.800,00 USD depo kira bedelinin tahsili amacı ile İstanbul ... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyasında 30.07.2018 tarihinde ilamsız icra takibi başlattığı, davalı borçlu şirketin icra takibine karşı itiraz ettiği, davacı şirketin ise itiraz edilen her iki icra takip dosyasındaki itirazın iptaline ilişkin İİK'nın 67. maddesi gereğince bir yılık hak düşürücü süre içerisinde itirazın iptali davasını açmış olduğu anlaşılmıştır. Tarafların delillerini dosyaya ibraz etmesi sonrasında mahkemece talimat yolu ile ve dosya üzerinde bilirkişi incelemeleri yaptırılarak bilirkişi raporları alınmıştır. 14.06.2019 tarihli talimat bilirkişi raporunda; davacı tarafından talep edilen defter ve belgelerle ilgili mail gönderildiği, resmi defter ve belgelerin bulunduğu yer olarak beyan edilen Konak/İzmir'deki adreste incelenmesi için randevu verildiği, telefonla görüşüldüğü, belgelerin tekrar istenildiği ve bir türlü belge ve bilgilerin iletilemediği, söz konusu adrese gidildiği, davacı yetkilileri ile görüşüldüğü ancak kendilerinin incelemeden haberlerinin olmadığı, tarafına inceleme için belirlenen tarihe kadar resmi belge ve bilgilerin ibraz edilmediği, incelemenin gerçekleştirilemediği belirtilmiştir. 20.12.2019 tarihli bilirkişi raporunda; tarafların dilekçelerinin incelenmesinden uyuşmazlık konusunun, kira ödemesinin yokluğuna dayalı olmadığı, kira bedelinin kimin tarafından karşılanacağı ile ilgili olduğu, TTK 18.maddesi gereğince emtia satışı ile birlikte davalının satış sonrası dönem için tahakkuk edecek kira ödeme sorumluluğunun fiilen kiradan yararlanma nedenine bağlı olarak kendisine ait olacağını bilmesi gerektiğini, davacının satış bedelinin dışında emtia satışı sonrası dönem için kira ödeme sorumluluğunun davalıya ait olacağını ayrıca bildirmesi gerektiğinin içerip içermediğinin mahkemeye ait olduğu 3065 sayılı KDV verginin konusu teşkil eden işlemler başlıklı 1.maddede Türkiye'de yapılan işlemlerin KDV vergisine tabi olduğu, bunların içerisinde teslim ve hizmetlerin yer aldığı, 213 VUK faturanın tarifi başlıklı 229.maddede faturanın satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere verilen ticari vesika olduğunun belirtildiğini, kanun hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi durumunda emtia teslimi ile birlikte kiradan fiilen yararlanan tarafın KDV yükümlülüğü altına girmesi gerekeceğini ve faturanın düzenlenerek hizmetten fiilen yararlananın borçlandırılması gerekeceğinin davacının ticari defterlerini sahibi lehine delil niteliği bulunduğu, davacının davalı adına düzenlemiş olduğu satış faturalarının yasal defter kayıtlarında yer aldığı, toplam tutarının 431.224,44 USD ve karşılığı 1.947.891,26 TL olduğu, faturalar için davalının yapmış olduğu ödemelerin yasal defter kayıtlarında yer aldığı, satış fatura tutarı toplamı olan 1.947.891,26 TL'nin 431.224,44 USD karşılığı tenzili sonrasında davalının 43.151,26 TL (9.224,26 USD) cari hesap fatura borcu alacağının kaldığı, icra takibine karşı yapılan itirazların haksız olduğu belirtilerek icra takip alacak miktarları ayrı ayrı gösterilmiştir. Davacı vekili rapora karşı beyan dilekçesinde; bilirkişi raporunda haklılıklarının ortaya çıktığını belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili rapora karşı itiraz dilekçesinde; bilirkişinin kendisine verilen görev ve yetkiyi aştığını, yetkisinin sadece ticari defterleri inceleyerek hesap yapmak olduğunu, hukuki değerlendirme yapıldığını, sorumluluk konusunda hatalı tespitte bulunduğunu, sadece davacı tarafın beyanları esas alınarak sorumluluğunun davalı tarafa ait olduğu kanaatine dayanılarak hesaplama yapıldığını, oysa ödeme yükümlülüğünün davacıya ait olduğu dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, hayatın olağan akışı ve ticari teamüller uyarınca antrepodan emtia devrinde emtiaya ilişkin kira bedelinin kira sözleşmesinin muhatabı tarafından karşılanması gerektiğini, bunun aksini talep eden tarafın emtia devri yapılırken yazılı bir ihtirazı kayıt konulması gerektiğini, müvekkili ve davacı arasında devir sonrasında meydana gelecek kira bedeli hususunda yazılı veya sözlü herhangi bir başvuruda bulunulmadığını, müvekkili şirketin aynı tarihlerde dava dışı şirket ile dava konusu olay ile benzerlik barındıran ticari ilişkiyle ürün satın aldığını, şirketlerin kira bedeline ilişkin talepte bulunmadığını belirterek uyuşmazlığa konu kira ödemesi yükümlülüğünün hangi tarafa ait olduğu hususunda rapor alınmak üzere dosyanın gümrük ve dış ticaret alanında uzmana tevdi edilmesini talep etmiştir. 27.02.2020 tarihli ek bilirkişi raporunda; tahliye bakımından süre aşımı olup olmadığı tespit edilerek, davacı yanın depolamadan kaynaklı kira bedelini, davalı yana rücu edip edemeyeceğinin tespit edilerek, davaya konu tüm hususların cevap bulacağını, davalı yan davaya konu 2.000.000 (ikimilyon KG) Mısır'ı 12.06.2018 tarihinde devralmış ve akabinde eşya, gümrükçe onaylanmış bir işleme tabi tutulmadığından GY 333 maddesi 3 bendinde ifade olunan “Eşyanın beş iş günü içerisinde gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi tutulmaması durumunda devre konu eşya için devralan tarafından yeni bir antrepo beyannamesi verilir” hükmü gereğince beyanda bulunarak 20.06.2018 gün ve ... sayılı antrepo beyannamesinin tescil ettirildiği, dolayısıyla, davalı yan eşyaları devraldığı 12.06.2018 tarihinden sonra eşyayı depodan 13.06.2018 tarihi itibari ile çıkarması mümkün olduğu, ancak davalı yanın gümrükçe onaylanmış bir işlem yapmadığı, antrepo beyannamesi tescil ettiği, dolayısıyla davalı yanın, 13.06.2018 tarihi itibariyle antrepo işleticisine karşı ardiye ücretinden, davacı yan tarafından antrepo alanında global bir kiralama söz konusu olduğundan, davacı yana karşı, kira bedelinden sorumlu durumda olduğu, dosya kapsamı belge beyanlardan anlaşıldığı kadarıyla, 2000 ton eşyanın davalı tarafından ne sürede talıliye edilmesi gerektiği konusunda belirlenmiş bir zaman dilimi bulunmadığı, bu halde uyuşmazlığırı çözümüne gidileceği, 2000 ton mısırın alışılagelmiş şartlarda ne sürede tahliye edilebileceğinin tespit edilmesi olduğu, standart şartlarda teamüllerde, bir kamyonun ortalama 20 ton yük aldığı ortaya konarak, 100 kamyon ya da 120 kamyon gibi taşıma aracına yüklenerek ve günde 15 ila 20 araca yükleme yaparak, ortalama hesaplama ila 5 ila 7 gün içerisinde bu eşyaların tahliye edilmesinin mümkün göründüğü, dolayısıyla davalı yanın genel teamüllerde; eşyaların uhdesine geçtiği 12-13.06.2018 tarihinden sonra 7 gün eklendiğinde 19-20,06.2018 tarihinde eşyayı antrepodan tahliye edebileceğini ifade etmenin isabetli göründüğü, fatura tarihlerine bakıldığında, davacı yan eşyaları devrettiği 12.06.2018 tarihinden 1 gün sonra yani 13.06.2018 de kira ücreti işletmeye başladığı, süre belirlenmemiş olsa dahi bu oranda bir eşyanın kaç günde tahliye edilebileceği her iki tarafın da bilgisi dahilinde olduğunu ifade etmek isabetli olacaktır ki, davacı yanın eşyaları satın alan davalı yana tahliye konusunda öngörülebilir bir süreyi tanımasının esas olması gerektiği, bu bağlamda; devir işlemi 12.06.2018 tarihinde gerçekleşmiş ise de, devir sonrasında, eşyaları devralan davalı yanın, gümrük iş ve işlemlerinin ifası, gümrük idarisinin anılan devri dava dışı antrepo işleticisine bildirmesi ile eşya üzerindeki hak ve yükümlülüklerin davalı yana geçmesi sürecinin de hesaplanmasının gerekli olduğu, bu halde anılan işlemlerin de 2 gün sürdüğünü varsayılması halinde, davalı yanın sorumluluk başlangıcının 14.06.2018 olduğunun kabulünün hakkaniyetli olacağı, dolayısıyla, davacı yanın antrepo işleticisiyle kira konusunda bir anlaşması olmasa idi davalı yan, ardiye ücretine karşı eşyaların depolandığı dava dışı ... antrepa işletiçişine karşı 14.06.2018 tarihi itibariyle sorumlu olacağı çıkışıyla, bir neticeye varabilme adına, genel teamüller gözetilerek bir hesaplama ile günde 15-20 kamyon yüklemesi yapılacak olması halinde her gün 20x20 ton 400 ton olmak üzere 5 ila 7 günde tahliyenin tamamlanabileceği, sonuç olarak davalı yanın bu eşyaları 20.06.2018 tarihinde çıkarabileceği sonucuna ulaşıldığı, davacı yan her ne kadar 30 gün için 9.224,44 USD olmak üzere günlük bazda 307,48 USD kira bedeli talep elmekte ise de; yukarıda anılan ve ayrıntılarıyla açıklanan nedenler dikkate almarak, taraflar arasında tahliye konusunda bir eta belirlenmemiş oluşu da gözetilerek, 13.06.2018 ila 20.06.2018 tarih aralığının davalı yanın makul tahliye süresi hakkı olması gerektiği kabulü ile, 7x307,48-2.152,36 USD nin, davalı talebinden düşülerek, davacı yanın kira bedeline karşı 7.072,08 USD talep edebileceğinin kanaatine varıldığı, davacı yanın icra takibi ile kira bedeline ilişkin davaya konu etiği toplam tutarın 9.224,44 USD olduğu, yukarıda açıklandığı üzere bu bedelden, 2.152,36 USD mahsubu ile davacı alacağının 7.072,08 USD olması gerektiği, hesaplanan 24,35 USD faizle birlikte, toplam 7.096,43 USD nin flili ödeme tarihindeki kur üzerinden davacı yana ödenmesi gerektiği belirtilmiştir. Davacı vekili rapora beyan dilekçesinde; taraflar arasında hizmete dayalı bir sözleşme olmayıp mal teslimine dayalı bir sözleşmenin var olduğunun tespit edildiğini, bu sebeple sözleşme tarihinde teslimin gerçekleşmesi ile malın zilyetlik ve mülkiyet haklarının davalıya geçtiğinin açıklığa kavuşturulduğunu, TTK 873.maddesinde, taşıyıcının eşyayı kararlaştırılan sürede süre kararlaştırılmamışsa şartlar dikkate alındığında özenli bir taşıyıcıya tanınabilecek makul bir süre içerisinde teslim etmekle yükümlü olduğunun düzenlendiğini, taraflar arasında mal teslimine dayalı bir sözleşmenin bulunması sebebi ile makul süreninde davalıya tanınamayacağının açık olduğunu, bu hususun ek raporda açıklandığını, müvekkilinin takip konusu alacaklarının olduğunu, itiraz sonucunda alınan görüşte davalı tarafa eşya devri aşamasında kira durumu bildirilmediği için makul sürenin tanınması gerektiği ve bu sebeple 2.152,36 USD'nin düşülmesinin uygun olacağına yer verildiği, sözleşmede her ne kadar buna ilişkin madde yer almasa dahi basiretli tacirin ticari usulü bilmesi gerektiğini bu nedenle gümrük uzmanı bilirkişinin kanaatinin kabul edilemez olduğunu belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili ek rapora itiraz dilekçesinde; müvekkili davacı arasında antrepodan mısır devri ile kurulan ticari ilişkide müvekkilinin kira bedeli ödemesinden sorumlu tutulmasının tamamen hukuka aykırı olduğunu, söz konusu beyanların kabul edilemeyeceğini, bilirkişi tarafından tüm işlerin süreleri ile Ramazan Bayramı ile olan resmi tatil sürelerinin hesaba katılmadan müvekkili şirket aleyhine hesaplama yapıldığını, davacı ile dava dışı şirket arasında yapılan kira sözleşmesinin fahiş rakamlar üzerinden yapıldığını, hesaplamanın fahiş olduğunu ayrıca şirket devralınan emtianın 22.06.2018 tarihinde TMO devredildiğini, makul süreler hesaba katıldığında müvekkilinin ödemesi gereken tutarın bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 14.12.2020 tarihli 2.ek bilirkişi raporunda; kök raporda günlük 2000 ton eşyanın günlük 307,48 USD tutara denk geldiği yani “günlük ton” depolama ücretinin (200x30x1,5374-9.224,44) 1,53 USD ye denk geldiği görülerek bu ücretin eşyanın vasfı dikkate alınarak makul olduğunun görüldüğü ve hesaplama yapıldığı, antrepo piyasasında standart bir eşya için ilk 30 güne kadar ortalama 0,50 ila 0,60 USD gibi ücretlendirilme yapıldığının bilindiği, uyuşmazlığa konu eşyanın ise antreponun lokasyonuna göre 0,90 ila 1,75 hatta 2 USD gibi ücretlendirildiğinin bilindiği, dolayısıyla davacının talep ettiği 30 günden 7 gün makul süre düşülerek yapılan hesaplama ile tespit edilen 7.072,08 USD tutarın her iki taraf için de kabul edilebilir olduğunun değerlendirildiği, taraflar arasında hizmete dayalı bir sözleşme yerine mal teslimine dayalı bir sözleşmenin var olması, sözleşme tarihinde teslimin gerçekleşerek malın zilyetlik ve mülkiyet hakkının davalıya geçmesi ve TTK 873 md “Taşıyıcı, eşyayı, kararlaştırılan sürede, bir süre kararlaştırılmamışsa şartlar dikkate alındığında özenli bir taşıyıcıya tanınabilecek makul bir süre içinde, teslim etmekle yükümlüdür.” hükmünün taraflar arasında hizmete dayalı bir sözleşmenin bulunmaması mal teslimine dayalı bir sözleşmenin var olması nedeniyle “makul süre” 'nin huzurdaki davada dikkate alınmaması gerektiği kanaati ile kök bilirkişi raporundaki görüşünü koruduğu ve TC. İstanbul ...İcra Dairesi ... E. sayılı dosyası için, temerrüt tarihi ile dava tarihi arasında geçen süre için hesaplanacak faiz tutarı ile birlikte dava tarihi itibariyle toplam kira bedeli borcunun 3.437,20 USD olacağı, TC İstanbul ...İcra Dairesi ... E. sayılı dosyası için, temerrüt tarihi ile dava tarihi arasında geçen süre için hesaplanacak faiz tutarı ile birlikte dava tarihi itibariyle toplam kira bedeli borcunun 5.818,43 USD olacağı, davacı yanın icra takibi ile kira bedeline ilişkin davaya konu etiği toplam tutarın 9.224,44 USD olduğu, davacı yan eşya devri aşamasında davalı yana kira durumunu bildirmediğinden, açıklanan kıstaslar ile belirlenen 2.152,36 USD nin düşülmesi gerektiği müşahede edilmekle birlikte, mahkemenin bu kanaati yerinde görmeyecek olması halinde mali müşavir bilirkişinin 1. maddedeki 3.437,2015.818.43 USD - 9.255,63 USD yi talep etmekte haklı olduğu, eşya devri aşamasında, davacı yanın iş bu kira konusunda davalı yana herhangi bir uyarıda/bildirimde bulunmaması hakkında hukuki değerlendirmenin mahkemenin takdirinde olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporu kapsamında davanın kısmen kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir. Taraflar arasında, Gümrük Yönetmeliğinin 333. maddesine istinaden antrepoda devir şeklinde satış gerçekleştirildiği, alıcının davacı şirket olduğu konularında herhangi bir uyuşmazlık mevcut değildir. Gümrük Yönetmeliği'nin 333. maddesinde; "Antrepolardaki eşyanın başkasına devri" başlığı ile; " (1) (Değişik:RG-12/6/2013-28675) Gümrük antrepolarında depolanan eşya satış suretiyle başkasına da devredilebilir. Gümrük antrepolarında depolanan solvent ve baz yağın satış suretiyle devrine, devralan tarafından serbest dolaşıma sokulacak olması durumunda izin verilmez.(2) (Değişik:RG-12/6/2013-28675) Eşyanın mülkiyeti ile ilgili olarak devri önleyici haciz ya da ihtiyati tedbir kararı gibi hukuki bir engelin varlığı halinde bu durum açıklığa kavuşturulmadan işlem yapılamaz.(3) (Değişik:RG-9/1/2024-32424) Eşyanın devrine ilişkin olarak;a) Antrepoda devri yapılan her bir eşya için, beş iş günü içerisinde devralan tarafından eşyanın gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi tutulması ya da yeni bir antrepo beyannamesi verilmesi gerekir. Bu süre içerisinde bahsi geçen işlemlerin yapılmaması halinde devralana, aşılan her gün için Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.b) Devir işlemine ilişkin belgeler, eşyanın gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi tutulması ya da yeni antrepo beyannamesi verilmesi sırasında gümrük idaresine ibraz edilir. Eşyanın devri ile birlikte gümrük vergileri ile para cezaları da dâhil eşya ile ilgili hukuki sorumluluklar devralana geçer ve antrepo stok kayıtlarında gerekli değişiklikler yapılır.c) Antrepoda devredilmiş olan eşya için yeni bir antrepo beyannamesi verilmeden söz konusu eşya antrepoda başka bir devre konu olamaz. Aksi takdirde, her bir devralana Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.(4) (Ek:RG-2/11/2011-28103) Özel antrepoda bulunan eşyanın devrine ilişkin talepler, eşyanın devrini müteakip beş iş günü içinde gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi tutulmak suretiyle antrepodan çıkarılması şartıyla kabul edilir. (Ek cümle:RG-30/6/2015-29402) Belirtilen süre içinde eşyanın antrepodan çıkarılmaması halinde bu sürenin aşıldığı tarihten itibaren antrepo işleticisine ve devralana ayrı ayrı olmak üzere, aşılan her gün için Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır." Taraflar arasında, gerçekleştirildiği ve tarafların aksine iddia etmediği ticari satışta antrepo ücretinin hangi tarafça ödeneceği konusunda bir açıklama ve düzenleme mevcut değildir. Davacı şirket tarafından Yönetmeliğin ilgili maddesi gereğince Rusya'dan ithal edilen Mısır emtiasını 12.06.2018 tarihli fatura ile davalı tarafa Yönetmelik kapsamında satışını gerçekleştirerek buna dair fatura düzenlemiştir. Fatura konusu ithal mısır olup faturanın üzerinde malın tesliminin antrepoda yapılacağı açıkça belirtilmiştir. Davalı adına düzenlenen fatura tarihi itibarıyla davalı alıcının satım konusu emtianın zilyetliğini alması hakkı ile birlikte somut olayda olduğu gibi ödevi de başlamaktadır. Davalı alıcı satışın faturada açıkça yazılı olduğu üzere antrepodan teslim şeklinde yapıldığını bilmektedir. Davacı satıcıdan artık kendisine ait olmayan satış ve teslim şekline dair ödevini gerçekleştirdikten sonra sattığı ve artık bir başkasına ait olan ürünlerin kira bedelinden sorumluluğu düşünülemez. Davacı satıcı edimini yerine getirmiştir. Davacı satıcı kira sözleşmesinin muhatabı olarak antrepoyu kiralayana karşı sorumlu olmakla birlikte davalı ise üzerine düşen ve satın alınan emtianın tahliyesine dair edimini yerine getirmemiştir. Kiranın artmasına sebep olmuştur. Yukarıda yer verilen Yönetmelik hükümleri gereğince 5 iş gün süre içerisinde antrepodan ürünün çıkarılmaması hâlinde antrepo işleticisine ve devralana ayrı ayrı olmak üzere ilgili kanun kapsamında işlem yapılacağı belirtilmiştir. Bilirkişi heyet raporunda ifade edildiği üzere, her ne kadar tarafların arasında antrepo kira bedelinden hangi tarafın sorumlu olacağına dair bir düzenleme bulunmasa dahi davacı şirket tarafından ithal mısırın satışı antrepodan teslim şeklinde gerçekleştirilmiş olduğundan ithal mısırın antrepo içerisinde alıcının makul süre içerisinde teslim alacağı tarihe kadar kira bedelinden davacı şirketin sorumlu olacağının kabulü uygun düşecektir. Aksinin kabulü hâlinde davacı şirketin antrepodan teslim hâlinde antrepo kira bedelinin alıcıya ait olduğuna dair iddiasını yazılı belge ile ispat etmesi gerekecektir. Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, davacı alıcı firmanın antrepoda bulunan emtiaları taşıyarak teslimine dair makul süre tespit edilerek ve davacı şirketin düzenlediği yansıtma fatura bedelinden mahsup edildikten sonra bakiye bedele karar verilmiş olmasında sonuç olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak kabul edilen bedel ile gerekçe arasında çelişki olduğu anlaşılmaktadır. Şöyle ki taraflar arasındaki satışa ilişkin fatura 12.06.2018 tarihli olup, bilirkişi raporlarında eşyanın 13.06.2018 tarihi itibariyle davalı tarafça alınma hakkının olduğu ancak eşyanın niteliği itibari ile yapılan hesaplama doğrultusunda eşyanın 13.06.2018 ile 20.06.2018 tarih aralığında bir hafta süre makul tahliye süre hakkı bulunduğunun kabulü ile 7.072,08 USD talep edebileceği belirtilmiş olmasına ve mahkemece de toplam bu bedel üzerinden her iki icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmiş olmasına rağmen gerekçede davalı tarafın 13.06.2018 tarihinde antrepo işleticisine karşı ardiye ücretinden, davacı yana karşı kira bedelinden sorumlu olacağına yer verilerek çelişki yaratılmıştır. Ancak gerekçedeki bu çelişkinin düzeltilmesi gerekmiştir.Diğer taraftan, davalı tarafça, davacı satıcı şirketin belirlemiş olduğu antrepo ile ilgili kira ücretinin fahiş olduğu iddia edilmiş ise de bu iddiası gümrük uzmanı bilirkişinin de yer aldığı bilirkişi ek raporunda gerekçelendirilerek açıklanmış ve makul olduğu belirtilmiştir. Diğer taraftan, sözleşme ile belirlenebilecek bir konuda yasal düzenlemeler ve yönetmelik hükümleri de göz önünde bulundurulduğunda davalı vekilinin iddia ettiği üzere teamül hükümlerinin araştırılması uygun düşmeyecektir. Gümrük Yönetmeliği hükümleri kapsamında davalı alıcının işlemlerini yapması gerekecektir. Şöyle ki TTK'nın 1. maddesinin 2. fıkrasında, mahkemenin hakkında ticari bir hüküm bulunmayan ticari işlerde ticari örf ve adete, bu yoksa genel hükümlere göre karar vereceği düzenlenmiştir. Yasa'nın 2. maddesinde ise kanunda aksine bir hüküm yoksa ticari örf ve adet olarak kabul edildiği belirlenmedikçe teamül mahkemenin yargısına esas olamayacağı ancak irade açıklamalarının yorumunda teamüllerinde dikkate alınacağı hususlarına yer verilmiştir. Somut olayda, davalı vekilinin iddiasının aksine, mahkeme gerekçesinde yanlış tarih aralığına ve davalının sorumluluk başlangıç tarihine yer verilmiş ise de kabul edilen miktar davalı şirketin antrepodan emtiayı teslim alması gereken makul süre haricindeki kira bedeli olduğundan, teamüllerin ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Açıklanan bu gerekçelerle, HMK'nın 33, 355 ve 353/1.b.2 maddeleri uyarınca dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davalı tarafından ileri sürülen istinaf nedenleri yerinde görülmemekle birlikte hüküm gerekçesinin yukarıdaki şekilde düzeltilmesi gerektiğinden, gerekçesi düzeltilmek üzere ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılmasına, davanın esası hakkında yukarıdaki gerekçeyle yeniden karar verilmesine dair aşağıdaki hüküm verilmiştir.