4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık B.. C..'ın sadece kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyizinin bulunması karşısında, sanık D.. T.. hakkında silahla tehdit eylemi nedeniyle hükmolunan beraat kararının temyiz kapsamında kalmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

1.Sanık D.. T.. hakkında yaralama, sanık B.. C.. hakkında yaralama ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu ve katılan sanık D.. T..'un, sanık B.. C..'a yükletilen müşteki S.. Ü..'ın iş yeri dokunulmazlığını bozma eyleminden doğrudan zarar görmemesi sebebiyle hükmü temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık B.. C.. ve katılan sanık D.. T..'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2.Sanık B.. C.. hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyizde, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan D.. T..'un temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.