12. Ceza Dairesi

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararının sanık müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.09.2018 tarihli kararıyla, eksik inceleme sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın olayda kusurlu olmadığına, teşdiden hüküm kurulmasının hatalı olduğuna ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde saat 09.30 sıralarında sanık ...'ın yetkilisi olduğu ... İnşaat Limited Şirketi tarafından yürütülmekte olan inşaat işinde, dairelerin parke işlerini yapmak için inşaata gelen ...'ın, inşaata kurulu bulunan ve dosya kapsamına göre aktif olarak hizmete alınmamış yük asansörü ile 10 kattan aşağıya inmek için asansöre yöneldiği, kapıyı açtığı sırada asansörün ışıklarının yanmadığını düşünerek adımını attığında asansör boşluğuna düştüğü ve yüksekten düşmeye bağlı kanama, dolaşım ve solunum yetersizliğine bağlı olarak öldüğü, yapılan incelemelere göre kaza sırasında asansör kabininin bir üst katta bulunduğunun anlaşıldığı, asansörün kattaki kapısının asansör kabininin orda bulunmaması sebebiyle açılmaması gerekirken kapı kitleme tertibatı devreye girmediğinden açıldığı, inşaatın şantiye şefinin kazadan bir hafta önce geçirdiği trafik kazası sebebiyle kaza tarihinde hastanede tedavi gördüğünün anlaşıldığı, bu kapsamda sanığın yeni bir şantiye şefi de görevlendirmediğinden inşaatın yetkilisi olarak güvenlik önlemleri tam olarak alınmamış asansörün güvensiz şekilde kullanılmasına engel olmaması, gerekli uyarı ve ikazları yapmaması, iş güvenliği önlemlerini gereği gibi almaması sebebiyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan bir miktar daha fazla uzaklaşılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği (B) hükmünün 3. fıkrasına "TCK'nın 50/1-a" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2025 tarihinde karar verildi.