12. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; müşteki sanık müdafii, sanık müdafii ve katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Müşteki sanık ...'ın boşandığı ancak gayri resmi olarak birlikte yaşadığı eski eşi ...'un ölümü nedeniyle kovuşturma evresinde şikayetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini beyan etmesine rağmen bu talebi 10.05.2016 tarihli duruşmada reddedilen şikayetçinin CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma talebi reddedilen sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, olay nedeniyle gayri resmi birliktelik yaşadığı eski eşinin ölümü nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşıldığından ve hükmü vekili aracılığı ile temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi hakkında mahkemece verilen katılma talebinin reddine ilişkin 10.05.2016 tarihli ara kararın kaldırılmasına ve CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki sanık ...'ın davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına; katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan davada 5237 sayılı TCK'nın 22/6 maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

A.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; savunma hakkının ihlal edildiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, kusur tespitine, ATK raporunun hatalı olduğuna, sanığın kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığına, tayin edilen cezaya, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken alt sınırdan uzaklaşıp teşdiden cezalandırılmasının son derece yanlış olduğuna, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılanın temyiz sebepleri;

eksik incelemeye, keşif yapılması gerektiğine, kusur tespitine, sanığın asli kusurlu olduğuna, sanığın daha ağır ceza ile cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Katılan sanık müdafinin temyiz sebepleri;

katılan sanığın kazada kusuru bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin hukuka, kanuna ve usule aykırı olduğuna, sanık ... aleyhine ve katılan sanık açısından ise beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 14:15 sıralarında katılan sanık sürücü ...'ın, sevk ve idaresindeki otomobil ile ... Menderes Caddesi üzerinde Giresun istikametine meskun mahalde, 50 km/s hız sınırının olduğu bölünmüş iki şeritli asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, aynı istikamette sol şeritten seyirle gelen sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki yarı römork takılı çekicinin sağ ön tampon kesiminin, otomobilin sol ön yan kesimi ile çarpışması sonucu, katılan sanık sürücü ...'ın aracında yolcu olarak bulunan boşandığı ancak gayri resmi olarak birlikte yaşadığı eski eşi ...'un öldüğü, katılan sanık sürücü ... hakkında şikayeti bulunmayan katılan ... Çakır'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı olayda; mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığına ait 11.05.2016 tarihli raporuna göre, sanık ...'un kazanın meydana gelmesinde alt düzeyde tali kusurlu, katılan sanık ...'ın ise asli kusurlu olduğu kabul edilmiş ve Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına; katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan davada 5237 sayılı TCK'nın 22/6 maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

A. Katılan sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas nolu kararı gereğince; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde katılan sanık ...'ın 28.04.2024 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, katılan sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık ... hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.