12. Ceza Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/3920
- Karar No
- 2025/1234
- Karar Tarihi
- 06.02.2025
- Dava Türü
- Ceza
- Hukuk Alanı
- Ceza Hukuku - Adam Öldürme
- Karar Sonucu
- ONANMASINA
12. Ceza Dairesi 2021/3920 E. , 2025/1234 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2015 tarihli ve 2015/583 Esas, 2015/635 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanunun 85/1, 62 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2015 tarihli ve 2015/583 Esas, 2015/635 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (12). Ceza Dairesinin 12.02.2020 tarihli ve 2019/5423 Esas, 2020/1466 Karar sayılı kararı ile " sanık hakkında, “mağdurun zararını gidermediği anlaşıldığından ” şeklindeki yetersiz gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen seçenek tedbirlerin uygulanmamasına karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2020/285 Esas, 2020/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanunun 85/1, 62,53/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz nedenleri; Bozmaya uyulduğu halde aynı gerekçelerle aynı cezayı vermesinin usul ve yasaya aykırılık oluşturduğuna, yeterli delil toplanmadan hüküm kurulduğuna, ceza miktarına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 15.07.2015 tarihinde saat 17:45 sıralarında ... Mahallesi, ... Sokağında sanığın sevk ve idaresinde bulunan 27 ... 213 plaka sayılı motosiklet ile aracının hızını ve teknik özelliğini hava, yol ve trafik durumuna göre ayarlamayarak hızlı bir şekilde seyir ettiği sırada yaya ...'a tam ve asli kusurlu olarak çarptığı, yaralı halde hastaneye kaldırılan ...'ın kaldırıldığı hastanede 16.07.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre genel beden travması ile gelişen kafa kubbe kemik kırığı ile birlikte beyin parankim laserasyonu sonucu vefat ettiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı taksirle ölüme neden olmak suçu işlediği anlaşılmakla sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki'' gerekçesine, (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' ve (f) bendindeki "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2.Taksirli suçlarda 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün 1. paragrafında yer alan ''suçta kullanılan araç, sanığın kastı, amaç ve saiki' ibareleri ile hak yoksunluklarına ilişkin 3-4-5. paragrafların hükümden çıkarılması suretiyle hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;
06.02.2025 tarihinde karar verildi.