10. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait iş yerinde 07.06.2002 - 22.08.2013 tarihleri arasında çalıştığını, ancak prime esas kazançlarının asgari ücret üzerinden bildirildiğini, davacının açtığı işçilik alacağı davasında son günlük brüt ücretinin 81,64 TL olduğunun kabul edildiğini ileri sürerek, davacının prime esas kazançlarının tespitini istemiş, 02.04.2018 tarihli beyan dilekçesinde; dönemler itibariyle davacının gerçek ücret taleplerini, 07.06.2002-31.03.2003 tarihleri arasında 750 TL, 01.04.2003-31.03.2004 tarihleri arasında 850 TL, 01.04.2004-31.03.2005 tarihleri arasında 950 TL, 01.04.2005-31.03.2006 tarihleri arasında 1.100 TL, 01.04.2006-31.03.2007 tarihleri arasında 1.250 TL, 01.04.2007-31.03.2008 tarihleri arasında 1.250 TL, 01.04.2008-31.03.2009 tarihleri arasında 1.400 TL, 01.04.2009-31.03.2010 tarihleri arasında 1.550 TL, 01.04.2010-31.03.2011 tarihleri arasında 1.650 TL, 01.04.2011-31.03.2012 tarihleri arasında 1.750 TL, 01.04.2012-31.03.2013 tarihleri arasında 1.750 TL ve 01.04.2013-22.08.2013 tarihleri arasında 1.750 TL şeklinde somutlaştırdıklarını, davacının işe giriş tarihinin 07.06.2002 olduğunu ve 750 TL ücretle işe başladığını, davacıya her yıl Nisan ayında zam yapıldığından yıl başlangıç tarihinin Nisan ayı olarak kabul edildiğini, 01.04.2007-31.03.2008 döneminde davacının doğum yapması nedeniyle zam yapılmadığını, yine 01.04.2012-31.03.2013 ve 01.04.2013-20.08.2013 tarihinde davacının ücretine herhangi bir zam yapılmadığını, 22.08.2013 tarihinde davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını açıklamıştır.

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; prime esas kazançların yazılı delil ile ispat edilebileceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; ücretin ispatının yazılı delilerle kanıtlanma zorunluluğu olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalı iş yerinde 2013/8. ayda Kuruma eksik bildirilen sigorta primine esas kazancın 3.815,28 TL olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu, tanıkların dinlenmediğini, elden ödemeleri gösterir zarfların dikkate alınmadığını, bilirkişi raporlarına itirazların değerlendirilmediğini, yazılı delil bulunmadığı gerekçesiyle araştırma yapılmaksızın davanın doğrudan reddine karar verilmesinin adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğunu, davacının davalı işyerinde usta olarak çalıştığı nazara alındığında asgari ücretle çalışmış olmasının kabul edilemeyeceğini, ayrıca vekalet ücreti yönünden de kararın hatalı olduğunu belirterek, usul ve kanuna aykırı verilen kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın yazılı delillerle ispatlanamadığını, kararın hatalı değerlendirmeye dayalı verildiğini belirterek, temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

3.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle;

HMK'nın 200. maddesinde belirtilen sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunlu bulunduğunu, dava dosyasında yazılı belge bulunmadığını, dosyada tespiti istenen sürenin öncesinde ve sonrasına ilişkin olarak yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin de bulunmadığını, davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabul kararı verilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç Uyuşmazlık, sigorta primine esas gerçek ücretlerin tespitine ilişkindir.

İnceleme konusu eldeki davada, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar yerinde ise de ret sebebi aynı olan davalılar yararına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca tek avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde her davalı için ayrı ayrı vekalet ücreti tayini suretiyle davacı aleyhine fazla vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.

Açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (5) ve (6) satırlarının silinerek yerine "4.080,00TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara eşit olarak verilmesine" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.