1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik mağdur vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; ilk derece mahkemesindeki 04.11.2021 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan eden mağdurun vekilinin sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi olmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298. maddesi uyarınca reddine, karar verilmiştir.

Sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2020/432 Esas, 2022/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/1247 Esas, 2022/1869 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdur vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, meşru savunmaya, suç vasfına, haksız tahrike, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması talebi’ne ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Olaydan bir gün önce, mağdur ile sanık arasında tartışma yaşandığı, olay günü ise mağdur ile sanığın buluşmak üzere mesajla haberleştikleri, mağdurun sanığın da tanıdığı ..., ..., ... ve ... isimli şahıslar ile birlikte sanık ...'in yanına gittikleri, burada sanık ile mağdurun tartışmaya başladığı, sanığın belinden bıçağı çıkararak mağdura vurduğu, bu esnada bir kişinin oradan uzaklaştırmaya çalıştığı mağdurun peşinden giden sanığın mağdura tekrar vurduğu, Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 09.09.2019 tarihli raporuna göre mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olacak derecede bulunmadığı anlaşılan olayda;

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma şartlarının oluşmadığının anlaşıldığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği gerekçesiyle belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde, yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanığın suçta kullandığı kesici delici aletle gerçekleştirdiği, mağdura yönelik eylemi neticesinde mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturmayacak ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olmayacak biçimde yaralandığı anlaşılan olayda, sanık hakkında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca asgari düzeye yakın bir ceza belirlenmesi yerine yazılı biçimde makul düzeyde ceza belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Mağdur vekilinin istinaf başvurusu talebinin reddine dair ek karara yönelik başvurusunun reddine ilişkin istinaf kararının temyiz kabiliyeti bulunmadığı gibi adı geçen mağdurun ilk derece mahkemesindeki 04.11.2021 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği ve bu itibarla katılan sıfatının bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi olmayan mağdur vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un.

298.maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/1247 Esas, 2022/1869 Karar sayılı kararının "teşebbüse ilişkin ceza miktarı yönünden" 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2025 tarihinde karar verildi.