1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında maktule yönelik hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3- (a) maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğundan temyiz edilemeyeceği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2021/182 Esas, 2023/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2023/1585 Esas, 2023/1280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın yeterli gerekçe içermediğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağının kesildiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, suç vasfına, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkının ihlal edilmediği, kararın yeterli ve denetime elverişli gerekçe içerdiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın maktule sopa ile birden fazla vurmak suretiyle ölümüne neden olduğu olayda sanığın eylemi sonucu maktulün öldüğü ve illiyet bağı bulunduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, delillerin isabetli olarak değerlendirildiği, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız bir söz veya saldırı bulunmadığından somut olayda meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın akıl sağlığı konusunda alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, cezai ehliyetinin tam olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2023/1585 Esas, 2023/1280 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alındığında sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.