8. Ceza Dairesi

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule ve hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1.Sanığın 05.12.2006 tarihli temyiz dilekçesindeki cezasının paraya çevrilmesine ilişkin istemiyle ilgili bir karar verilmemesi,

2.5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, bunlardan en ağırı olan Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/493 esas, 2005/2077 karar sayılı 20/05/2005 tarihli ilamının esas alınması gerektiği gözetilmeden, ancak; yapılacak uyarlama sonucu tekerrüre esas olup olmayacağı belirlenebilecek olan İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 1997/116-133 esas-karar nolu ilamının tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), tekerrür hükümleri yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.