14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanığın tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin mahkemenin 07.01.2013 tarihli Ek Kararıyla reddedildiği ve Ek kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmediği anlaşıldığından, incelemenin sanığın cinsel taciz ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Karırında vugulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezaların miktarları itibariyle CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.