8. Ceza Dairesi

Resmi Gazete'de ilanen tebliğ edilen gıyabi kararın bir örneğinin tebliği çıkaran merciin divanhanesine asıldığına ilişkin tutanakların imzasız olması nedeniyle, yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz bulunduğu anlaşılmakla sanığın ıttıla üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süre yönünden reddine ilişkin yerel mahkemenın 8.11.2007 gün ve 2007/168 müt. kararı kaldırılarak esas hükme yönelik temyizin incelenmesinde; Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1.5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, 6136 sayılı Yasaya göre temel cezalar belirlendikten sonra, sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetlerine ilişkin karar örnekleri infaz tarihleri ile birlikte getirtilip incelenerek tekerrüre esas nitelikte olup olmadıkları saptandıktan sonra tekerrürün 5237 sayılı TCK.nda arttırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı Yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanamayacağı; öte yandan, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin 765 TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olduğu gözetilerek, 765 sayılı TCK.nun hükümlerinin olaya uygulanması, bundan sonra 5237 sayılı TCK.na göre de uygulamanın gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak hüküm kurulması gerekirken, böyle bir karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapılmaksızın yazılı biçimde hüküm kurulması,

2.Suç tarihindeki yasal düzenlemeler gözardı edilerek temel adli para cezasının fazla tayini, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 9.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.