6. Ceza Dairesi

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) muhalefet ve birden fazla kişi ile birlikte iş yerinde silahla yağma suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-d, 35/2, 52/2, 62/1 ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adli para cezalan ile cezalandırılmasına, cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyannca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2021 tarihli ve 2017/282 Esas, 2021/198 sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli ve 2021/1888 Esas, 2022/1053 sayılı kararı ile kesinleşmesini müteakip, hükümlünün anılan Mahkeme kararında ikinci kez tekerrüre esas alınan Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/496 Esas sayılı dosyasında uyarlama yargılaması sonucunda Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/1318 Esas, 2021/458 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine ilişkin kararın 12.04.2021 tarihinde kesinleşmesi sonrasında, sanığın mükerrer olduğu cezanın yeniden belirlenmesi ve ikinci kez mükerrer olup olmadığı yönündeki Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun 12.10.2022 tarihli talebi üzerine, önceki hükümde sanığın ikinci kez tekerrüre esas alman Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/496 Esas, 2015/474 sayılı kararının çıkartılarak, sanığın Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/1318 Esas, 2021/458 sayılı kararı nedeniyle cezasının ikinci kez mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2022 tarihli ve 2017/282 Esas, 2021/198 sayılı ek kararına karşı sanık tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin merci Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ve 2022/893 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 12.05.2023 gün ve 94660652-105-34-33952-2022-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.06.2023 gün ve 2023/59217 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, merci Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli kararında her ne kadar uyarlama yargılaması sonucunda Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/1318 Esas, 2021/458 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleşme tarihi itibariyle tekerrüre esas alınamayacağından bahisle itirazın kabulü ile Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2022 tarihli ve 2017/282 Esas, 2021/198 Karar sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli ve 2021/9177 Esas, 2022/9409 Karar sayılı ilamında, "..uyarlama yargılaması sonucu Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2020 tarih ve 2020/551 Esas, 2020/867 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5, 3/10, 3/10-son, 3/22 ile Türk Ceza Kanunu'nun 62, 50/1-a. maddeleri gereğince 6.000,00 TL ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, uyarlama kararının kesinleşme tarihi 28.06.2021 ise de; asıl karar olan Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2017 tarih, 2016/15 Esas 2017/58 Karar sayılı mahkumiyet karannın kesinleşme tarihinin 12.04.2017 olduğu, tekerrüre esas alman mahkûmiyet hükmünün uyarlama yargılaması sonucunda yine hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulu ortadan kalkmadığı ve uyarlama yargılama sonrasında verilen mahkûmiyet kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür uygulamasını engellemeyeceği ancak infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktan ile ilgili olarak göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyannca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, bozmayı gerektirdiğinden, sanık ve müdafıinin, katılan Kamuran Dirin vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile hükümlerin bu sebeplerden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302/2. maddesi gereğince istem gibi bozulmasına..." şeklinde yer alan açıklamalar nazara alındığında,

Uyarlama yargılaması sonucu Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/1318 Esas, 2021/458 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, uyarlama kararının 12.04.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de; asıl karar olan Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2015 tarihli ve 2014/496 Esas 2015/474 sayılı mahkûmiyet kararının 30.10.2015 tarihinde kesinleştiği, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2021 tarihli ve 2017/282 Esas, 2021/198 Karar sayılı kararına konu suçun 25.11.2016 tarihinde işlendiği anlaşılmakla, tekerrüre esas alman mahkûmiyet hükmünün, uyarlama yargılaması sonucunda hükümlü hakkında yine mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulu ortadan kalkmayacağı cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ve 2022/893 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.