Esas No
E. 2024/7613
Karar No
K. 2025/4885
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku

7. Ceza Dairesi         2024/7613 E.  ,  2025/4885 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/338 E., 2024/1493 K.
SUÇ: 5549 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A.

İlk Derece Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli ve 2013/342 E., 2020/11 K. sayılı kararı ile sanıklar hakkında, 5549 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, beraat kararı verilmiştir. B. İstinaf

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.05.2024 tarihli ve 2021/338 E., 2024/1493 K. sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının, beraat hükümlerinin kaldırılıp sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz istemi, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından zamanaşımını durduran ve kesen sebeplerin dikkate alınmadığına, zamanaşımının dolmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Oluşa uygun kabule göre, sanıklar hakkında yargılama konusu eylemleri için, 5549 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan ve aynı Kanun'un 67/4. maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a. maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan sanık Abdurahman Kara'nın savunmasının alındığı 07.03.2014 tarihinden Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.05.2024 tarihli ve 2021/338 E., 2024/1493 K. sayılı kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi. KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE Sanıklar ...ve ...hakkında, 5549 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, katilan idare vekili tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı “temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına” ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki; Bölge Adliye Mahkemelerince verilip temyiz edilen kararlarla ilgili temyiz incelemesi yapan Yargıtay Ceza Dairelerinin verebilecekleri kararlar 5271 sayılı CMK.nun 302 ve 303. maddelerinde gösterilmiştir.

Kanunun 302. maddesinde “temyiz isteminin esastan reddi” ile “bozma”, 303. maddesinde ise “hukuka aykırılığın düzeltilmesi” verilebilecek kararlar olarak sayılmıştır. Bu iki maddede de “temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması” diye bir tabir kullanılmamıştır. Kaldı ki 5271 sayılı CMK.ndaki temyiz incelemesi mantığına da “onama” tabiri uygun değildir. CMK.nda kural olarak temyiz nedenleriyle bağlılık esastır.

CMK.nun 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık halleri dışında, yine Kanunun 301. maddesi uyarınca Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlarda temyiz incelemesi yapabilecektir. Temyize tabi kararda, hukuka kesin aykırılık dışında temyiz başvurusunda belirtilmeyen aykırılıklar olsa bile bozmaya konu edilemeyeceğinden, Kanun Koyucu bilinçli olarak denetime tabi “kararın onanması” tabirine de yer vermemiştir. Bu anlatılanlar nedeniyle “TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ” yerine “TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASI” yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 07.04.2025

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.