11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2013 tarihli ve 2013/4067 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2.Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli ve 2013/470 Esas, 2014/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 ve 62 nci maddelerinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 01.06.2017 tarihli ve 2016/3358 Esas, 2017/12877 Karar sayılı kararıyla sanığın eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendine temas etmesi nedeniyle üst dereceli mahkemede yargılama ve değerlendirme yapılması için bozulmasına karar verilmiştir.

4.Görevsizlik ve yetkisizlik kararları üzerine uzlaşmanın da sağlanamaması nedeniyle Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2018 tarihli ve 2017/487 Esas, 2018/561 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 8.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyizi; paranın yatırıldığı kredi kartını eşini kaybettiğine, bu durumu geç öğrenmesi nedeniyle kartı geç kapattırdığına, o süreçte kötü niyetli şahısların kartını kullandığına, işlemediği suçtan mahkûm edildiğine ilişkindir.

1.Meçhul bir kişinin kendisini komiser olarak tanıtarak katılanı aradığı ve terör örgütü mensuplarının katılanın hesaplarını boşaltacağından bahisle bu kişileri yakalayabilmeleri için katılanın acilen bankadaki paralarını çekerek verecekleri hesaba yatırmasını tembih ettikleri, katılanın kesinti olmaksızın 6.080,00 TL parayı sanığa ait Finansbank kredi kartı hesabına yatırdıktan sonra dolandırıldığını anladığı, ancak paranın yatırıldığı kredi kartının üye iş yerlerinde harcama yapılarak kullanıldığı anlaşılmıştır.

2.Mahkemece sanığın kartını kaybettiğine dair savunmada bulunmasına rağmen suç tarihinde iptal ettirmemesi, harcamaların şifre kullanılarak yapılmış olması nedenleriyle sanık hakkında dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.