1. Ceza Dairesi

Sanık ... ve müdafinin yüzüne karşı tefhim edilen karara yönelik, müdafii tarafından yasal süresi içerisinde verilen 13.12.2022 tarihli süre tutum dilekçesinin temyiz gerekçesi içermediği, kısa karar ve gerekçeli kararda süresi de belirtilmek suretiyle gerekçeli temyiz başvurusunda bulunması gerektiğine ve yaptırımına dair ihtarın bulunduğu, gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. İzmir 8.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/145 Esas, 2022/121 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 kez 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca (ikinci kez) tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2.Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve (ikinci kez) tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1.

Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/1950 Esas, 2022/3733 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin olarak sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

1.Sanıklar ... ve ... hakkında:

a)Mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca (ikinci kez) tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

b)Mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e,87/3, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58.maddesi uyarınca (ikinci kez) tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2.Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve (ikinci kez) tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suça iştirak şartlarının oluşmadığına, ilişkindir.

2.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçlara iştirakin niteliğinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve Mahkemece tekerrüre esas alınan Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/203 Esas ve 2019/383 Karar sayılı ilamındaki 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi ile yapılan uygulamanın anılan Mahkemenin 21.11.2022 tarihli ek kararı ile çıkarılmasına karar verildiği, bu nedenle sanık ... hakkında 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasının yasal koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3.Dosya kapsamına göre;

a)Sanıkların fikir ve irade birliği içinde hareket edip eylem üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle olay yerine silahlı şekilde gitmeleri, suçta kullandıkları silahların öldürmeye elverişli oluşu, mağdurlar ... ve ...'ın hedef alınan vücut bölgeleri, atış sayısı ve tanık Aytaç ile mağdur ...'ın sanıklara müdahaleleri ile olay yerine gelen bekçilerin havaya açtığı ateş sonucu olay yerinden kaçmaları nedeniyle eylemlerini tamamlayamamış olmaları birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar ... ve ...'in mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... hakkında bu mağdurlara yönelik 5237 sayılı Kanun'un 81/1 ve 35. maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu kasten yaralama suçlarından yazılı biçimde uygulamalar yapılması suretiyle eksik cezalara hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

b)Sanık ...'ın adli sicil kaydında bulunan ve Mahkemece tekerrüre esas alınan Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/203 Esas ve 2019/383 Karar sayılı ilamındaki 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi ile yapılan uygulamanın anılan Mahkemenin 21.11.2022 tarihli ek kararı ile çıkarılmasına karar verildiği, bu nedenle sanık ... hakkında 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasının yasal koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

A. Sanık ...

müdafinin temyiz istemi yönünden

Sanık ... ve müdafinin yüzüne karşı tefhim edilen karara karşı müdafii tarafından yasal süresi içerisinde verilen 13.12.2022 tarihli süre tutum dilekçesinin temyiz gerekçesi içermediği, kısa karar ve gerekçeli kararda süresi de belirtilmek suretiyle gerekçeli temyiz başvurusunda bulunması gerektiğine ve yaptırımına dair ihtarın bulunduğu, gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığının anlaşıldığından, sanık ... müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 294, 295 ve 298/1. maddeleri uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...

hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ... müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/1950 Esas, 2022/3733 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı kısmından "ikinci kez" ibaresinin çıkarılması suretiyle, Tebliğame’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C. Sanıklar ...

ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/1950 Esas, 2022/3733 Karar sayılı kararının "suç vasfı ve tekerrür hükümleri" yönlerinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'in ceza miktarları yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.