10. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :480-44 Dava, tevkifata dayalı olarak Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı Yasadan yararlanma hakkının saklı tutulması istemine ilişkindir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Hâkimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir.

Kısa kararda “davanın kabulü ile 01.10.1998 tarihinden dava tarihine kadar 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine” şeklinde hüküm tesis edilmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; “davanın kabulü ile 01.10.1998-30.11.2003 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine” biçiminde hüküm kurulması nedeniyle kabule konu sigortalılık süresi yönünden son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde; hükmü temyiz eden davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.