11. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin -sanıklar müdafilerinin vekalet ücreti ile sınırlı olmak üzere- hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Giresun 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2019 tarihli ve 2018/436 Esas, 2019/342 Karar sayılı kararı ile sanıkların dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl hapis ve 10.000,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/3356 Esas, 2020/682 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüyle duruşma açılmaksızın hükmün kaldırılarak sanıkların dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyizi; sanıkların mahkûm olması gerektiğine ilişkindir.

Sanıklar müdafilerinin temyizi; sanıklar lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

Katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararları verilmiş ise de; mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanıkların beraatlerine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

Diğer yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2025 tarihinde karar verildi.