12. Ceza Dairesi

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve cinsel taciz suçlarından sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 136/1, 105/1, 105/2-d ve 58. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Gaziantep 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2023 tarihli ve 2022/332 Esas, 2023/238 Karar sayılı kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunun 309/1. maddesi uyarınca, 02.01.2024 tarihli ve 94660652-105-27-26094-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/3212 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/3212 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1 ve 230/1-c maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetime olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açık olarak belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre, Gaziantep 28. Asliye Ceza Mahkemesince kısa kararın verildiği 03/05/2023 tarihli oturumda sanığın üzerine yüklenen cinsel taciz ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; aynı tarihli gerekçeli kararın başlık ve hüküm kısmında yargılamaya ilişkin hususlar yer almasına rağmen, gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe kısmında başka bir dosyaya ait gerekçe yazılarak, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı olacak şekilde gerekçesiz olarak karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre; hükümlü hakkında verilen mahkumiyet kararında, kararın mütala ve gerekçe kısmının başında farklı bir dosya içeriğine ait anlatıma yer verildiğinin mahkemece verilen ek kararla da ortaya konulduğu üzere, gerekçe kısmında sanığın gerçekleştirmiş olduğu eylemlere ilişkin anlatımlara yer verildiği, gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtildiği, mevcut hatanın maddi hata niteliğinde bulunduğu ve bu hususun kanun yararına bozma konusu yapılamayacağı nazara alınarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.06.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.