10. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirketin ... Şantiyesi ... ... Projesinde 05.03.2013-07.12.2014 tarihleri arasında aylık en son net 2.000 $ ücretle topograf olarak çalıştığını, davalı işverenin tüm işçilere üç öğün yemek ve kalacak yer imkanı temin ettiğini, davacının işçilik alacaklarının tahsili maksadıyla Ankara 6. İş Mahkemesinin 2014/1465 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, yapılan yargılama ve toplanan deliller neticesinde aylık net ücretinin 2.000 ABD Doları olduğunun tespit edildiğini, kararın onandığını ileri sürerek davacının 05.03.2013-07.12.2014 tarihleri arasında davalı işveren uhdesinde çalıştığı dönemdeki gerçek kazancının Ankara 6. İş Mahkemesinin 2014/1465 Esas, 2017/221 karar sayılı ilamında belirlenen ücretten tespiti ile çalıştığı döneme ilişkin sigortalılığının bu ücretten sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; Ankara 6.İş Mahkemesinin 2014/1465 Esas sayılı dosyasında bulunan davacıya ait özlük dosyası içerisinde yer alan hizmet akdine göre davacının ücretinin 1.000 $ olduğunu, bu bedel üzerinden hesaplanan her türlü hakkının davacıya ödendiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum tarafından cevap verilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile davacının 2014 yılı Şubat ayı sigorta primine esas kazancının 1.624,35 TL olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin sigorta primine esas kazancın tespiti talebinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; yerel mahkemece verilen kısmen kabul kararının hukuka aykırı olduğunu, Kurumun davalı olarak gösterilmesinin hatalı olduğunu, davanın açılmasına kurumun sebebiyet vermediğini, Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin de hukuka aykırı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.