7. Ceza Dairesi

(Kapatılan) Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 25.07.2013 tarihli ve 2013/239 Esas, 2013/186 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 28.02.2010 - 03.10.2010 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçundan verilen hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün, taraflarca temyiz edilmeksizin 07.10.2013 tarihinde kesinleştirilerek, 13.05.2014 tarihinde infaz edildiği göz önüne alındığında aynı suça ilişkin hükmün açıklanması suretiyle kurulan mahkûmiyet hükmünün hukukî değerden yoksun olduğu değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen (Kapatılan) Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 25.07.2013 tarihli ve 2013/239 Esas, 2013/186 Karar sayılı kararının bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ve sanığın bu adresten taşındığı tespit edilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, bu haliyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmaması nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleşmesinden bahsedilemeyeceği dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları bakımından dava zamanaşımı süresinin durmadığı göz önünde bulundurularak yapılan incelemede; sanığın yargılama konusu eylemlerine göre (hava değişimi tecavüzü ve iki ayrı firar) belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığa atılı suçların işlendiği 29.10.2009 - 12.11.2009, 13.11.2009 - 18.12.2009, 28.02.2010 - 03.10.2010 tarihlerinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.