Esas No
E. 2024/5260
Karar No
K. 2025/5034
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku

1. Ceza Dairesi         2024/5260 E.  ,  2025/5034 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/2452 E., 2024/1557 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2021/112 Esas, 2023/270 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına;

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2024 tarihli ve 2023/2452 Esas, 2024/1557 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmadığına, haksız tahrike, meşru savunmaya, ceza miktarına ve takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecine ilişkin işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut ve yaralanma bölgeleri ile yaraların nitelikleri hususları birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi gereği yapılan indirimin isabetli olduğu, olayda meşru savunma koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Suça sürüklenen çocuk ile mağdurun arkadaş oldukları, olay günü beraber alkol aldıkları sırada başlayan tartışma sırasında suça sürüklenen çocuğun mağduru bacak ve kol bölgelerinden yaraladığı, hastaneye kaldırılan mağdurun çıktıktan sonra tekrar suça sürüklenen çocuk ile buluştuğu, mağdurun suça sürüklenen çocuktan ceketini istediği, suça sürüklenen çocuğun kendisinde olmadığını belirtmesi üzerine başlayan tartışmada suça sürüklenen çocuğun mağduru ikinci kez karın ve göğüs bölgelerinden yaraladığı, her iki yaralanmanın yaşamını ayrı ayrı tehlikeye soktuğu olayda mağdurdaki yaralanma ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35. madde ile yapılan uygulama sırasında makul oranın biraz üstünde bir ceza tayini yerine, daha vahim hallerde uygulanabilecek şekilde üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2024 tarihli ve 2023/2452 Esas, 2024/1557 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.a maddesi uyarınca İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.06.2025 tarihinde karar verildi.

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.