6. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede; Sanık ...'ın soyadı "Savaş" olarak kayıtlı tekerrüre esas sabıkaları dikkate alınarak hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, sanıklar müdafiinin diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık ... hakkında Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/77 Esas ve 2010/227 Karar sayılı ilamındaki 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerekliliği yerine yaş küçüklüğü nedeniyle ceza indirimi uygulandığından 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesine göre tekerrüre esas alınamayacak Karabük Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/94 Esas ve 2010/49 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin yazılı şekilde tekerürre esas alınması,

2.Birlikte suç işleyen sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eşit olarak tahsiline karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sanık ...'ya ait hüküm fıkrasından Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Sanık ... hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 58/6-7. maddesi uyarınca Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/77 Esas, 2010/227 Karar sayılı ilam dosyasındaki 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün mükerrirliğe esas alınmasına; cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi her iki sanık yönünde ise hükümlerin fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılarak, "Yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,26.06.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.