2. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.Dosya içeriğine göre, sanıklardan ...'nun soruşturma aşamasındaki ifadesinde, Karşıyaka Mahallesi Asri Mezarlık yakınında saat 16.00 sıralarında şarap içtiğini, epey içtikten sonra kafasının iyi olduğunu ve birden kablo çalmak amacıyla Asri Mezarlığa doğru yönelip duvardan atlayarak aydınlatma direklerini söktüğünü beyan ettiği, kovuşturma aşamasında olay saatine yönelik beyanının bulunmadığı, 17.12.2014 tarihli Araştırma ve Yakalama tutanağında ise gece muayyen saatte suçu işlediğini beyan ettiğinin belirtildiği, sanıklardan ...'in alınan savunmasında saat 15.00-15.30 sıralarında evine dönmek üzere diğer sanığın yanından ayrılmak istediği zaman sanık ...'ın kendisine kablo çalacağını belirtip zorla hırsızlık yapılacak alana kendisini götürdüğünü beyan ettiği, soruşturma aşamasında ifadesine başvurulan Elazığ Belediyesi Mezarlıklar müdürü olan ...'nın ise 12.12.2014 günü saat 16.00 sıralarında mezarlıkta yapmış olduğu kontrolde hırsızlığı tespit ettiğini belirttiği ve UYAP'tan alınan çizelgeye göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.06'da başlayıp 05.28'de bittiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

2.Sanıklar hakkında ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçuna yönelik bozma kararından önce kurulan 31.03.2016 tarihli kararda hükmolunan hapis cezalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.06.2021 tarihli ve 2020/10279 Esas, 2021/11420 Karar sayılı ilâmıyla bozulması karşısında, bozma öncesindeki erteleme kararının sanıklar lehine kazanılmış hak oluşturduğu nazara alınarak sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.