7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmiş olması sebebiyle sanığın yasa yolunda yanıltıldığı, bu itibarla sanık müdafiin temyiz isteğinin süresinde kabul edildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Arama tutanağı, sanığın aşamalardaki savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma kararı sonrası yeniden yapılan yargılamada, sanığa çıkarılan davetiye üzerinde "1412 sayılı Kanun'un 326/2. maddesi gereğince davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemesi nedeniyle bozmaya karşı beyanı tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek davanın gıyabında bitirileceğine" ilişkin ihtaratın yer almaması nedeniyle yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür. Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.