2. Ceza Dairesi

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin kararları temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun’un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli ve 2013/42 Esas, 2014/13 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının hükümlü tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/15518 Esas, 2021/18592 Karar sayılı ilâmı ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılama sonucu Mahkemenin 22.06.2022 tarihli ve 2022/365 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararı sanığın mahkûmiyetine karar verildiği , kararın hükümlü tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/7667 Esas, 2022/20156 Karar sayılı ilâmı ile onama kararı verilmesi ile kesinleşmesinin ardından, hükümlü ... tarafından bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığı ile gönderdiği ''..Cezaya gidilirken tarafıma hiçbir şekilde müdafii görevlendirilmemiştir....22.06.2022 tarihli duruşmamda müdafii görevlendirilmeden cezaya gidilmiş olup müdafii isteme beyanım alınmamıştır. 150/3.fıkrasında da görüleceği üzere tarafıma müdafii görevlendirilmeyerek savunma hakkım kısıtlanmıştır. CMK.311 maddesi gereği cezamın durdurularak yeniden yargılama yapılmasını saygılarımla arz ve talep ederim. '' şeklindeki 12.06.2023 tarihli dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2024 tarihli ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmakla,

Yargılamanın yenilenmesi talebine konu yapılabilecek hususlar 5271 sayılı CMK'nın 311. maddesinde sınırlı olarak sayılmıştır. Yukarıda aynen alınan dilekçe içeriğinde belirtilen talep konuları, aynı Kanun'un 311. maddesindeki hususlar içerisinde yer almamaktadır. Dilekçede yazılı hususlar belki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi çerçevesinde değerlendirilebilecek hususlardan olabileceği gözetilmeden, yargılamanın yenilenmesi talebinin 5271 sayılı CMK'nın 318 ve 319.maddeleri gereğince kabule değer olmadığına karar verilmesi gerektiği halde kabule değer görülmesi, ardından da duruşma açılıp beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.