2. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/1204 Esas 2021/18387 Karar sayılı ilamında bankadan para çekme işlemi yapan mağduru takibe alan sanıkların önce mağdurun park halindeki aracının lastiğini kestikleri, sonra bankadan çıkıp aracına dönen mağdurun bankadan çektiği 100.000.00 Türk Lirasını torpido gözüne koyup hareket edeceği sırada el işareti ile lastiğinin patladığını gösterdikleri, bunun üzerine mağdurun araçtan inip bagajındaki yedek lastiği çıkarmaya çalıştığı esnada sanıkların torpido gözündeki suça konu parayı çalmaları şeklindeki sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-a maddesinde tanımlı “kişinin malını koruyamamasından yararlanmak suretiyle” nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek bozma kararının verildiği anlaşılmışsa da Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2015 tarih ve 2014/405 Esas, 2015/294 Karar sayılı ilamında da belirtilen ve Dairemizin de kabulüne göre TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendindeki "kişinin malını koruyamaycak durumda olması" kavramından madde gerekçesinde de belirtildiği üzere; mağdurun trafik kazası geçirmiş olması, aklî veya bedensel bir hastalık veya sakatlıkla malul olması, bir yakınının ölüm haberini almış olmaktan doğan büyük bir üzüntünün neden olduğu panik hâlinde bulunulması gibi durumlar anlaşılması gerektiğinin belirtildiği, bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için, kişinin malını koruyamayacak duruma fail tarafından getirilmemiş olması gerektiği nazara alındığında olay günü sanıkların katılanı takip ettikleri, katılanın kullandığı aracı ....Caddesi üzerinde bulunan .... Bankası Şubesinin önüne park ettikten sonra bankaya gittiği, katılanı takip eden sanıkların katılana ait aracının tekerleğini bıçak ile patlatarak zarar verdikleri ve katılanı beklemeye başladıkları, katılanın bankadaki işlemini tamamlayıp bankadan çektiği ve .... kargo firmasına ait poşet içinde taşıdığı 100.000,00 TL parayla park halinde bulunan aracına bindiği, elindeki para dolu poşeti aracın torpido gözüne koyduğu ve aracı hareket ettirdiği sırada aracın dışındaki sanıklardan birisinin patlayan araç lastiğini katılana işaret ederek durmasını sağladığı, araç lastiğinin patladığını gören katılanın trafiği aksatmamak için cadde üzerinde bulunan Ziraat Bankasının önüne kadar gelerek aracını sağa çektiği, bu sırada katılanı takip ederek aracın civarına yardım etme bahanesi ile gelen sanıklardan birisinin katılana lastik değiştirmede yardımcı olabileceğini söylediği, katılanın lastiğini değiştirmek amacıyla aracının bagaj kapısını açarak stepneyi almaya çalıştığı sırada kendisinin hareketlerini takip eden sanıkların katılanın torpido gözüne koyduğunu bildikleri poşetin içindeki tüm parayı alarak olay yerinden ayrılmaları şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-a maddesi gereğince hüküm kurulması,

2.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2015 tarihinde kesinleşen 2014/63 Esas, 2015/226 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyeti ve sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihinde kesinleşen 2014/239 Esas, 2015/157 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyeti 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2.maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilâmın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

3.Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/1204 Esas, 2021/18387 Karar sayılı bozma ilâmından önceki hüküm yalnız sanıklar ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edildiğinden, sanıklar hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıkların kazanılmış hakkı gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre;

4.02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.