10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki teşvik hükümlerinden yararlandırılması gerektiğinin tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin Kurumda tescilli işyerinin bulunduğu, 18.05.2016 tarihinde kanun numarası değişikliği yazı ile başvurularak 5510 sayılı Kanun iptali ile 6111 sayılı Kanun teşvikine dönüştürme talebinin Kurumun 2015/10 sayılı Genelgeyi gerekçe göstererek reddettiği, ancak Kurumun Genelgede kendisine verilen yetkiyi aşarak yasada olmayan bir hususu düzenlediği, geçmişe yönelik teşvikin değiştirilemeyeceğine dair bir düzenleme olmadığı, kaldı ki genelge tarihinden önce değişiklik yapanlar yönünden adaletsizlik yaratıldığı iddiasıyla Kurumun 1012135.63 sicil numaralı işyeri için 18.05.2016 günlü başvurusuna istinaden 30.05.2016 günlü Kurum reddinin hukuka aykırı olduğuna, davacının 4447 sayılı Kanun'un Geçici 10. maddesinde belirtilen teşvik ile ilgili 18.05.2016 tarihli başvurusunun hukuka uygun olduğuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; ilk itirazlarda bulunarak husumetin Hazineye düştüğü, 2015/10 sayılı genelge gereği geçmişe yönelik taleplerin işleme alınmayacağı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; davalı Kurumdan verilen cevabi yazıda davacı ile ilgili görülen davada işverenin Ek 17 madde kapsamında başvurusuna istinaden 17.04.2019 tarihinde geriye dönük iptal/ek belgelerinin işleme alındığı ve yapılan işlem sonucunda oluşan işveren alacağının işverenin 2019/03 ve 2019/04 dönem borçlarına mahsup edildiği tespit edilmiş olduğunun belirtildiği gerekçesiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle;

istinaf dilekçesini tekrarla davacının başlangıçta haklılık durumunun araştırılmadığı, davalı Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesinin yanlış olduğu iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, teşvik hükümlerinden yararlandırılması gerektiğinin tespitine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.