5. Ceza Dairesi

HÜKÜM: İddianamenin 2. ve 4. bentlerinde yer verilen eylemlerin zincirleme nitelikli zimmet, 1. ve 3. bentlerindeki eylemlerin ise zincirleme nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin vekalet ücretine münhasır olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan hükmolunacak ceza miktarı belirlenirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1-2, 249, 43/1 ve 62/1. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu "8 yıl 16... gün" yerine "9 yıl 4 ay 15 gün" hapis cezasına hükmolunması sonuç ceza doğru şekilde belirlendiğinden sonuca etkili görülmemiş, zincirleme nitelikli zimmet suçunu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlemesine rağmen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmemesi Dairemizin 12.03.2020 tarihli ve 2016/10941 Esas, 2020/10094 sayılı Kararı ile bozulan ve aleyhe temyiz bulunmayan 25.11.2014 tarihli hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanmaması kazanılmış hak niteliğinde olduğundan bozma nedeni sayılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Hüküm fıkrasının (A) bendinin 2. paragrafında adli para cezasına esas gün sayısının "455" yerine hatalı olarak "455364" olarak yazılması, Sanık hakkında zincirleme nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu "379 gün" yerine "380 gün" karşılığı adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, Sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen taksirli suçtan mahkumiyet halinde uygulanabilecek olan 5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesi uyarınca suça konu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulmasına ve kazanılmış hak cezaya ilişkin olmasına rağmen yanılgılı değerlendirme ile sanık lehine kazanılmış hak olduğu gerekçesiyle kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (A) bendinin 2. paragrafında yer alan "455364" ibaresinin "455", 4 ve 5. paragrafında yer alan "380" ibarelerinin "379", aynı bendin 5 ve 6. paragrafında yer alan "7600" ibarelerinin ise "7.580", (B) bendinin 13. paragrafının "Katılan ... Bakanlığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Ücret Tarifesince hesaplanan 10.250,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine" şeklinde değiştirilmesi ve aynı bendin hak yoksunluğuna ilişkin 8. paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA 16.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.