1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2022/226 Esas, 2023/256 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin,

Cumhuriyet savcısının (aleyhe), sanık müdafiinin istinaf başvurularının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2023/1915 Esas, 2023/1731 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.02.2025 tarihli ve 2023/9622 Esas, 2025/1410 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın eşi olan maktulü 32 yerinden bıçaklayarak kasten öldürdüğü olayda, sanığın kovuşturma aşamasında beyanında maktulün müşterek çocuklarının başkasından olduğunu söylediği, çocuğa DNA incelemesi yapmak için götürmek istediği halde maktulün buna izin vermemesi ve kendisine hakaret edip çocuğun başkasından olduğunu söylemesi üzerine kendisini kaybedip bıçakladığı yönünde savunma yaptığı, Ankara 23. Aile Mahkemesinin 2022/631 Esas sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumunun 17.11.2022 tarihli raporuna göre ...'nun biyolojik babasının sanık olmadığının tıbben belirlendiği, sanığın savunmasının adli tıp raporu ile doğrulandığı anlaşılmakla, haksız tahrik nedeniyle 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında haksız tahrikin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alınarak makul (orta) bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 22 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2025 tarihli ve 2025/116 Esas, 2025/172 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 29, 53. maddeleri uyarınca 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebebi özetle; haksız tahrik indirimi uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin azami düzeyde uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükmünün uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylem bulunduğundan haksız tahrik indirimi yapılmasının, eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen ceza miktarının isabetli olduğu, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2025 tarihli ve 2025/116 Esas, 2025/172 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde karar verildi.