1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2017/986 Esas, 2019/431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasın ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2019/1899 Esas, 2020/581 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekili (vekalet ücreti ile sınırlı) ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/5035 Esas, 2021/10320 Karar sayılı kararı ile İlk derece mahkemesince verilen hükmün katılan vekili tarafından vekalet ücreti ile sınırlı istinaf edildiği, sanık aleyhine istinaf yoluna başvurulmadığı anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesince verilen hükümde 5 yıl hapis cezasına mahkumiyet kararı verilerek sanığın kazanılmış hakkının ihlaline neden olunması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2021/2061 Esas, 2021/2097 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, eylemin kasten gerçekleştirilmediğine, eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına, adli raporların hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığına, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, savunma hakkının kısıtlanmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında tayin olunan 4 yıl 7 ay hapis cezasının aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından oluşan kazanılmış hak nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca“4 yıl 7 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken, sanığın “4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2021/2061 Esas, 2021/2097 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının kazanılmış hak uygulanmasına ilişkin paragrafındaki mahsus yerinden "4 yıl 7 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına," ibaresi çıkartılarak yerine "sanığın cezasının 4 yıl 7 ay hapis cezası üzerinden infazına," ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde karar verildi.