1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında silahla tehdit suçundan yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak istinaf merci tarafından beraat kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ve 2022/114 Esas, 2023/114 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a-e, 87/3, 62... . maddeleri uyarınca 3 yıl 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Sanık hakkında katılana karşı silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62... . maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.01.2024 tarihli ve 2023/2067 Esas, 2024/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik, katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili,

Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

a)Sanık hakkında katılana karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 35/2, 62... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Sanık hakkında katılana karşı silahla tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, iradesini geçici kaybettiğine ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücretine ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

3.Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs eyleminin sanık tarafından doğrudan kasıtla gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı, sanık lehine haksız tahrik indirimi şartlarının oluşmadığı, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik olmadığı, eksik incelemenin bulunmadığı, taraflar arasında boşanmadan dolayı husumet bulunduğu, namlusunda yapılan değişikle öldürmeye elverişli hale getirilen tabancayla sanığın katılana yönelik öldürme eylemi gerçekleştirmeye çalıştığı, tabancanın bir defa ateşlendiği ancak katılanın müdahalesiyle sanığın isabet ettiremediği, sanığın tekrar denediğinde de tabancanın tutukluluk yaptığı, bir adet kovanın tabancanın namlusuna sıkışmasının ve olay yerinden ele geçirilen 3 adet mermide olayda kullanılan silahla uyumlu ateşleme iğne izinin bulunmasının sanığın tekrar ateş etmeye çalıştığını gösterdiği, devamında ise sanığın katılanın kafasına silahın kabzesi ile defalarca vurduğu, katılan silahı elinden alıp attığında ise yine sanığın taş ve kürekle katılanın kafasına vurduğu, katılanın orta (2) derecede kemik kırığı oluşacak, basit tibbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmış olması, eylemin katılanın mücadelesi ve araya girenler tarafından sona erdirilmiş olması, sanığın eylemi gerçekleştirirken "öldüreceğim seni, boşanmak neymiş gördün mü?" şeklinde cümleler sarf ettiği gibi hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın üzerine atılı silahla tehdit suçundan ise beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.01.2024 tarihli ve 2023/2067 Esas, 2024/129 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2025 tarihinde karar verildi.