1. Ceza Dairesi

1.Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 16.05.2025 tarihli dilekçe ile sanık ...'in temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kasten öldürme suçu yönünden hüküm katılanlar vekilinin temyiz talebi ile sınırlı olarak incelenmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

1.Düzce 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2024 tarihli ve 2023/238 Esas, 2024/154 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 11... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/2220 Esas, 2024/1659 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

1.Dosya kapsamına göre; sanık ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan kurulan hükümde, Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin alt sınırdan makul oranda uzaklaşılarak uygulanması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 16.05.2025 tarihli dilekçe ile sanık ...'in temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/2220 Esas, 2024/1659 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Düzce 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2025 tarihinde karar verildi.