3. Ceza Dairesi

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238-367 Esas-Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediği durumlarda kendisi de yaralanan sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Her bir sanığın sebep olduğu yargılama giderleri ayrı ayrı belirlenip sonucuna göre yargılama giderine hükmedilmesi yerine sanıklardan müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

3.Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.