4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı hüküm kurulduğuna, sanık savunmasının hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrikin varlığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair katılanların beyanı dışında delil bulunmadığına, fikri içtima hükümleri uygulanması gerekirken hakaret ve tehdit suçundan ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verildiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu işleyen ve teşdiden cezalandırılmasına karar verilen sanığın temel cezasının doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a. maddesi uyarınca belirlenmesi yerine, aynı Kanun'un 125/1. maddesine göre teşdiden 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesinden sonra anılan Kanun'un 125/3-a. maddesi uyarınca hükmolunan ceza alt sınırdan tayin edilerek teşditli uygulama kararı sonuçsuz bırakılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.10.2025 tarihinde karar verildi.