11. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece (Temyizin kapsamına göre) Antalya 11.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2025 tarihli ve 2024/830 Esas, 2025/223 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanıklar ... ve ... hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-l, 158/3, 62, 52... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 11.250.000.,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanık ... hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-l, 158/3, 52, 53... . maddeleri uyarınca 12 yıl hapis ve 13.500.000.,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre, Karar verilmiştir.

B. İstinaf (Temyizin kapsamına göre) Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 14.

Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Sanık ... ve Müdafii ile Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, istinaf kararının gerekçesiz olduğuna, fazla ceza verildiğine, yeterli delil bulunmadığına, teşhis işlemlerinin usule uygun olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi İstinaf kararının gerekçesiz olduğuna, sanığın suçu işlemediğine, yeterli delil bulunmadığına, teşhis işleminin hukuka aykırı olduğuna, fazla ceza verildiğine, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanıkların eylemlerinin aynı katılana karşı farklı zamanlarda işlendiği anlaşılmakla, haklarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, teşhis işlemlerinin hukuka uygun olduğu, sanıkların savunmalarının usulüne uygun olarak yapıldığı, haklarının hatırlatıldığı, savunma yapmaları için olanak tanındığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ilk derece mahkemesi kararına atıf yapan bölge adliye mahkemesi kararının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olduğu, Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre Mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dava dosyasındaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin gerekçeye yansıtıldığı, bu itibarla Mahkeme kararının kanunî gerekçenin özelliklerini taşıdığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2025 tarihinde karar verildi.