1. Ceza Dairesi

Yargıtay bozması üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.12.2023 tarihli ve 2023/249 Esas, 2023/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu ve re'sen yapılan inceleme sonucunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 20.02.2024 tarihli ve 2024/582 Esas, 2024/323 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.11.2024 tarihli ve 2024/4466 Esas, 2024/7361 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanık lehine makul oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği" nedeniyle bozulmasına, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereği ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.03.2025 tarihli ve 2025/9 Esas, 2025/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilerek, dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ceza miktarına,

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, kendini koruduğundan bahisle meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, suçun işleniş şekli, saldırı ve savunmada orantılılık ilkesi dikkate alındığında sanık lehine meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmadığı, gerekçesi gösterilerek uygulanan haksız tahrik hükümlerinde isabetsizlik görülmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2025 tarihli ve 2025/9 Esas, 2025/109 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.12.2025 tarihinde karar verildi.