1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyiz edilemez olduğu tespit edilmiştir.

Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/93 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 62, 53, 58. ve 5271 sayılı Kanun'un 283. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine kazanılmış hakkı dikkate alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,

b)Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/3,62, 53, 58. ve 5271 sayılı Kanun'un 283. maddeleri uyarınca 7 yıl 1 ay hapis cezası yerine kazanılmış hakkı dikkate alınarak 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

2.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/1497 Esas, 2023/701 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun suçta tabanca kullanılmış olması ve yaralanmaların niteliği ile meydana gelen tehlike nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak 1 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi gerekirken, yanılgıya düşülerek eylem ile orantısız şekilde 2 yıl hapis cezası belirlenmiş ise de kazanılmış hakkın bulunması nedeniyle netice cezaya etki etmediği hususu eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b)Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, "Sanık ...'ın kasten yaralama eylemi neticesi mağdur ...'in hayati tehlike geçirmesinin yanında vücudunda kırık oluşması ve dolayısıyla aynı yasa maddesi kapsamında düzenlenen TCK m. 87/1 ve 87/3 hükümlerinin ihlal edilmiş olması karşısında, içtima kuralları gereği sadece TCK m. 87/1-d hükmünün uygulanması yerine TCK m. 87/1-d ile uygulama imkanı bulunmayan TCK m. 87/3 hükmünün de tatbik edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, ....yeniden duruşma açılarak yargılama yapılması gerekmeden düzeltilmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla; İlk derece mahkemesi hükmünün 2. fıkrasının 4, 5, 6 ve 7. bentlerinin hükümden çıkarılarak, yerine; "Sanık ...'ın yargılamadaki tutum ve davranışları ile pişmanlık göstermesi lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek, TCK m. 62/1 uyarınca cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle 5 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 5237 sayılı Kanun'un 25, 27/2 veya 29. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

a)Sanık hakkında, Bölge Adliye Mahkemesi bozması öncesi İlk Derece Mahkemesince mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanığın aleyhine bozulduğu, bozma sonrası İlk Derece Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedildiği, bu hükmün istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının temyiz edildiği belirlenmekle, bozma sonrası İlk Derece Mahkemesince hapis cezasının artırılması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil olduğu belirlendiğinden Tebliğnamedeki kesinlikten ret görüşüne iştirak edilmemiştir.

b)Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirdiğinin saptandığı, meşru savunma , meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, belirlenen temel ceza miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştirinin isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

c)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ile 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

d)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2006 tarihli ve 2005/833 Esas, 2006/194 Karar sayılı 1 yıl erteli 7 ay 23 gün hapis cezasına mahkûmiyet hükmünün 23.03.2006 tarihinde kesinleştiği, 23.03.2007 tarihinde infaz edilmiş sayıldığı, infaz tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesindeki 3 yıllık süre geçtikten sonra 23.12.2017 tarihinde dosyaya konu suçun işlenmesi nedeniyle söz konusu ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adlî sicil kaydında bulunan Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2011 tarihli ve 2011/7 Esas, 2011/3 Karar sayılı 10 ay hapis cezasına mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2.Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

a)Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirdiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır

b)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2006 tarihli ve 2005/833 Esas, 2006/194 Karar sayılı 1 yıl erteli 7 ay 23 gün hapis cezasına mahkûmiyet hükmünün 23.03.2006 tarihinde kesinleştiği, 23.03.2007 tarihinde infaz edilmiş sayıldığı, infaz tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesindeki 3 yıllık süre geçtikten sonra 23.12.2017 tarihinde dosyaya konu suçun işlenmesi nedeniyle söz konusu ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adlî sicil kaydında bulunan Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2011 tarihli ve 2011/7 Esas, 2011/3 Karar sayılı 10 ay hapis cezasına mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

1.Sanık Hakkında Mağdur ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe başlığı altında (1-c) ve (1-d) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/1497 Esas, 2023/701 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "1 YIL 8 AY HAPİS CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin çıkartılarak yerine "cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasında yer alan "Sanık ...'un geçerliliğini koruyan tekerrüre esas ELAZIĞ;1.ASLCM; 2005/833; 194; 16/03/2006; CK:142/1,B 143 168 62 63 51.; 7A23G H.; 23/03/2006 Kesinleşme tarihli ilamı ile muhkumiyeti bulunduğundan cezasının TCK nun 58/7 maddesi uyarınca 1. KEZ mükerrirlere özgü infaz rejimine göre ÇEKTİRİLMESİNE ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, (sanığın Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/7 Esas ve 2011/3 Karar sayılı uyuşturucu madde kullanımı nedeniyle verilen 10 hapis cezasına ilişkin ilam, ikinci kez tekerrüre esas ise de CMK m. 283 uyarınca kazanılmış hakkı bulunduğundan esas alınamamıştır)" paragrafının çıkartılarak yerine "Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2011 tarihli ve 2011/7 Esas, 2011/3 Karar sayılı 10 ay hapis cezasına mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.06.2011 tarihli ve 2011/2-60 Esas, 2011/126 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2006 tarihli ve 2005/833 Esas, 2006/194 Karar sayılı 7 ay 23 gün hapis cezasına mahkûmiyet hükmünün esas alınarak belirlenmesine" paragrafının eklenmesi suretiyle Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3.Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe başlığı altında (2-b) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/1497 Esas, 2023/701 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "Sanık ...'un geçerliliğini koruyan tekerrüre esas ELAZIĞ;1.ASLCM; 2005/833; 194; 16/03/2006; CK:142/1,B 143 168 62 63 51.; 7A23G H.; 23/03/2006 Kesinleşme tarihli ilamı ile muhkumiyeti bulunduğundan cezasının TCK nun 58/7 maddesi uyarınca 1. KEZ mükerrirlere özgü infaz rejimine göre ÇEKTİRİLMESİNE ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, (sanığın Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/7 Esas ve 2011/3 Karar sayılı uyuşturucu madde kullanımı nedeniyle verilen 10 hapis cezasına ilişkin ilam, ikinci kez tekerrüre esas ise de CMK m. 283 uyarınca kazanılmış hakkı bulunduğundan esas alınamamıştır)" paragrafının çıkartılarak yerine "Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2011 tarihli ve 2011/7 Esas, 2011/3 Karar sayılı 10 ay hapis cezasına mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.06.2011 tarihli ve 2011/2-60 Esas, 2011/126 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2006 tarihli ve 2005/833 Esas, 2006/194 Karar sayılı 7 ay 23 gün hapis cezasına mahkûmiyet hükmünün esas alınarak belirlenmesine" paragrafının eklenmesi suretiyle Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.11.2025 tarihinde karar verildi.