3. Ceza Dairesi

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın kişilik özellikleri gözönünde bulundurulmak suretiyle yeniden suç işlemekten çekineceğine dair kanaat oluşmadığının kabulü karşısında tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın savunmasında kardeşi olan müştekinin kendisini eşi ile aldattığını öğrenmesi üzerine aralarında husumet meydana geldiğini ve olay günü karşılaştığı müştekinin sallama olarak tabir edilen bıçak ile kendisine saldırdığını beyan etmesi, ayrıca tanık olarak dinlenen İ.. D..'nin beyanında olay günü karşılaşan sanık ile müştekinin arasında tartışma meydana geldiğini bildirmesi karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4...-2...-3... sayılı kararı uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme uygun BOZULMASINA, 16.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.