11. Ceza Dairesi

Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere, yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, zafiyete düşülmemesi gerekir. Sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelemesine ilişkin 647 sayılı Kanunun 6. maddesinin uygulama gerekçesinde, “...bir daha suç işemekten çekineceğine dair tam kanaat oluştuğundan ” bahisle hapis cezasının ertelendiği belirtilmesine rağmen,

CMK'nun 231. maddesi ile ilgili değerlendirme yapılırken, “yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmadığından” bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

2.Sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanırken hükmün gerekçesinde, uygulama maddesinin TCK'nun 59. maddesi olarak belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında ve kısa kararda TCK'nun 62/1. maddesi şeklinde yanlış yazılması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.