18. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın üzerine atılı hakaret suçunun, kişilere karşı doğrudan bir zarara neden olmaması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, tüm seçenek yaptırım ve tedbirlerden öncelikli olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması karşısında, sanık hakkında, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

2.TCK'nın 129. maddesinin uygulanmasına ilişkin objektif koşulların bu suretle polis memurlarının sanığa karşı gerçekleştirdiği kabul edilen keyfi muamalerinin ne olduğunun Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde gösterilmemesi

3.Sanık hakkında ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca daha az cezayı gerektiren nitelikli hal olarak 129/1. maddesi uygulanıp daha sonra zincirleme suçu düzenleyen 43. maddenin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

Kanuna aykırı ve sanık Ö.. G.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.