9. Ceza Dairesi

TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanığın bu hakları kullanmaktan yoksunluğunun; (3) numaralı fıkra gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, (2) numaralı fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ise de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı da dikkate alınarak bu hususların infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık N...... 'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2.Sanık F.....G...... hakkındaki hükmün incelenmesinde:

Kendisinde uyuşturucu madde ele geçirilememesi, hakkındaki mahkumiyet hükmü temyiz edilmeyen diğer sanık H.. Ş..'in, infaz koruma memuru A.. Ö..'e teslim ettiği esrarı sanık F.....'nın temin ettiği yönündeki soyut beyanları dışında, savunmalarının aksine, atılı suçu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmaması karşısında; şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine ilişkin genel ceza hukuku ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.